Κότες αρρώστιες Εμβόλια

zwakiaΕμβολιασμοί Κότες αρρώστιες - Οι πιο συνηθισμένες αρρώστιες των πουλερικών είναι η χολέρα, η ψευδοπανώλης, η διφθερίτης κλπ.
RATSES KOTES

Πριν να περιγράψουμε πως φαίνονται οι διάφορες αρρώστιες πρέπει να τις χωρίσουμε στις αρρώστιες που είναι κολλητικές, δηλ. προέρχονται από μικρόβια και σε κείνες που προέρχονται από παράσιτα, όπως είναι η ψώρα, οι ψείρες, τα τσιμπούρια και άλλες.
Στην πρώτη περίπτωση, οι κότες που θα παρουσιάσουν τα συμπτώματα της αρρώστιας πρέπει να ξέρουμε, ότι δεν γιατρεύονται ή αν καμιά φορά γιατρευθούν θα είναι καχεκτικές, και επικίνδυνες να ξαναφέρουν την αρρώστια στο κοτέτσι. Για αυτό τις μεν άρρωστες κότες πρέπει να τις σφάζουμε και να τις θάφτουμε σ' ένα βάθος τουλάχιστον ένα μέτρο, μαζί με λίγο ασβέστη άσβεστο, το δε κοτέτσι να το απολυμαίνουμε με ασβέστωμα και εν ανάγκη και με φωτιά. Επίσης πρέπει γα πλένουμε καθαρά και να ασβεστώνουμε τις ταΐστρες και τις ποτίστρες και αν μας είναι δυνατόν, ιδίως για τη Χολέρα και για την Διφθερίτιδα να μπολιάζουμε τις άλλες κότες.

Και τώρα ας περιγράψουμε με λίγα λόγια πώς παρουσιάζεται η κάθε αρρώστια.
ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΙ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΕΝΟΙ ΝΕΟΣΣΟΙ-ΚΟΤΟΠΟΥΛΑΚΙΑ-ΠΟΥΛΑΔΕΣ-ΚΟΤΕΣ-ΚΟΚΟΡΙΑ ΟΛΕΣ ΟΙ ΡΑΤΣΕΣ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ Τηλ. 2106635320 PET SHOP ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ
Χολέρα
Η αρρώστια αυτή, η οποία δεν έχει καμιά σχέση με τη χολέρα των ανθρώπων, παρουσιάζεται έξαφνα και κάνει την κότα, πού την έχει προσβάλλει, να παρουσιάζεται κουρασμένη σαν να νυστάζει και να κάθεται μαζεμένη και ακίνητη με τις φτερούγες πεσμένες, το κεφάλι της χωμένο μέσα στις πλάτες της και τα μάτια μισόκλειστα, χωρίς να τρώει άλλα να θέλει νερό. Από την μισοανοιγμένη μύτη της, τρέχει ένα πηχτό σάλιο και το λειρί της μαραμένο, παίρνει ένα χρώμα μελιτζανί, έχει μεγάλο πυρετό και σε δύο έως πέντε ώρες, με μερικούς σπασμούς ψοφάει.,
Στην οξεία αυτή μορφή της αρρώστιας παρουσιάζεται διάρροια στην αρχή βρωμερή, σταχτερή και κατόπιν ματωμένη και ανακατωμένη με αφρούς και μύξες ασπριδερές.
Καμιά φορά η κότα πού έχει προσβληθεί από χολέρα, μπορεί να ψοφήσει χωρίς κανένα σημάδι αδιαθεσίας, ξαφνικά εκεί που τσιμπολογά την τροφή και κακαρίζει, ή μόλις γεννήσει το αυγό. Άλλοτε πάλι την πιάνει μια ξαφνική αδιαθεσία και πέφτει χάμω σαν να της έχει έλθει ταμπλάς.
Όπως είπαμε πάρα πάνω θεραπεία δεν υπάρχει, αλλά μπορούμε να προλάβουμε την διάδοση της στα άλλα πουλιά ή στο κοτέτσι μας, αν δεν έχει έλθει ακόμη, μπολιάζοντας τις κότες μας. Το μπόλιασμα αυτό είναι δύο ειδών : Το ένα είναι όταν η αρρώστια δεν έχει φθάσει στο κοτέτσι μας. Το άλλο είναι όταν η αρρώστια έπεσε στο κοτέτσι μας και το πρώτο μπόλι, επειδή χρειάζεται 8-10 ημέρες για να ενεργήσει, δεν μπορεί να μας γλυτώσει τις κότες μας από την αρρώστια. Περισσότερες πληροφορίες θα ζητήσετε είτε από τον Νομοκτηνίατρον της περιφερείας σας ή από την Γεωργική υπηρεσία.

Η πανούκλα των ορνίθων
Η πανούκλα των κοτών παρουσιάζεται σαν αδελφή της χολέρας, αλλά δεν έχει την κεραυνοβόλο μορφή της χολέρας. Παρουσιάζεται δε με δύο μορφές : την οξεία και τη μαλακιά.
Στην πρώτη μορφή, η κότα, είναι σαν μελαγχολική, αδυνατισμένη, όλο νυστάζει και πηγαίνει ολομόναχη στην πιο απόμερη μεριά, έχει μεγάλη και εδώ θερμοκρασία, έχει αναπνοή βιαστική και ανασαίνει ανοίγοντας την μύτη της κάθε φορά. Κρατά το κεφάλι μαζεμένο στο κορμί της και τις φτερούγες ριγμένες κάτω. Το λειρί της και τα χαρχάλια της στην αρχή κιτρινίζουν και κατόπιν παίρνουν χρώμα μελιτζανί με σκούρους λεκέδες. Συνήθως δε έχει διάρροια. Τα συμπτώματα αυτά, όσο προχωρεί η αρρώστια, βαραίνουν περισσότερο, έως ότου αρχίζει το ψυχομάχημα, πέφτει η θερμοκρασία της κάτω από τη φυσική και η κότα ψοφάει. Η αρρώστια στη μορφή αυτή κρατάει 2- 3 ήμερες. Στην άλλη μορφή, την μαλακιά, η αρρώστια βαστάει 3-5 και κάποτε έως 8 ήμερες με τα ίδια πάντοτε συμπτώματα. Η κότα δεν τρώει, δεν πίνει και κάθεται ακίνητη σαν να κλωσά, και αν
υποχρεωθεί να περπατήσει τρικλίζει. Μια μύξα κιτρινωπή, γυαλιστερή της φράζει τα ρουθούνια και όσο προχωρεί η αρρώστια παθαίνει παράλυση του ποδιού, του λαιμού ή και γενική. Κατά το ψυχομάχημα και έπειτα από το θάνατο, βγαίνει από το στόμα της μία υγρή ύλη.
Όπως φαίνεται από τα πιο πάνω, η πανούκλα με την χολέρα μπορεί να μπερδευτούν μια χαρά. Εκείνο πού τις κάνει οπωσδήποτε να διαφέρουν είναι: Πρώτον ότι η πανούκλα δεν πειράζει μόνον τις κότες αλλά και τα άλλα πουλιά και τα κουνέλια και δεύτερον από τα συμπτώματα που αφήνει έπειτα από το θάνατο. Για την αρρώστια αυτή δεν υπάρχει ούτε θεραπευτικό, ούτε προληπτικό φάρμακο, προκειμένου για τα χωριά.
Και για τη μία και για την άλλη, πρέπει τα μεν άρρωστα να τα σφάζουμε και να τα θάφτουμε, να απολυμαίνουμε καλά το κοτέτσι, τις ταΐστρες και τις ποτίστρες με ασβεστόνερο μέσα στο όποιο ρίχνουμε Κρεολίνη 5 ο]ο. Πριν όμως γίνει το ασβέστωμα και η απολύμανσης πρέπει να καθαρισθούν όλα με ξύσιμο και σκούπισμα προσεκτικό, το πάτωμα, οι τοίχοι, οι κούρνιες, οι ποτίστρες να πλυθούν με ζεματιστό νερό, με αλισίβα και με διάλυση 2 ο]ο φαινικού οξέος. Τα σκουπίδια τα θάφτουμε μαζί με ασβέστη άσβεστο και τα κοτέτσια τα αφήνουμε να αερισθούν 5-6 ημέρες, χωρίς να βάλουμε μέσα κότες.

zwakia
ΔιφΘερίτις των πουλερικών
Ύστερα από τη Χολέρα και την Πανούκλα πιο επικίνδυνη αρρώστια είναι η Διφδερίτις την οποίαν ονόμασαν έτσι γιατί παρουσιάζει μέσα στο στόμα τα ίδια συμπτώματα που παρουσιάζει και στον άνθρωπο.
Όταν προσβληθεί μία κότα, από διφθερίτι στην αρχή παρουσιάζεται μελαγχολική με αδυναμία και ανορεξία. Σιγά σιγά η αδυναμία αυτή αυξάνει, η κότα ζητάει να μένει μοναχή της, έχει τα πούπουλα ανασηκωμένα, το κεφάλι και το λαιμό χωμένα στο κορμί και την ράχη καμπουριαστή. Η ανάσα της κάνει ένα σφύριγμα και καταπίνει με μεγάλη δυσκολία. Τα περισσότερα από αυτά τα συμπτώματα τα βλέπει κανείς και σε άλλες αρρώστιες. Εκείνο πού ιδιαιτέρως μας δείχνει πώς ή αρρώστια είναι διφθερίτις είναι αυτά που παρουσιάζονται στο λαιμό της, τα μάτια της, τα ρουθούνια της. Αν ανοίξουμε το στόμα του άρρωστου πουλιού στην αρχήν το βλέπουμε όλο ερεθισμένο και φλογισμένο, επάνω δε στην γλώσσα παρατηρούμε μικρούς σταχτοκίτρινους λεκέδες σαν εξάνθημα σπειρωτό. Οι λεκέδες αυτοί μεγαλώνουν γρήγορα και ξαπλώνοντας γεμίζουν το στόμα και μάλιστα στο βάθος του. Σε 2-3 ημέρες γίνονται μάζες κιτρινωπές, σαν σάλιο πηγμένο και κολλημένο στα διάφορα μέρη του στόματος και μοιάζουν σαν τις πλάκες της διφθερίτιδος του ανθρώπου. Πολλές φορές αυτές οι πλάκες σχηματίζουνε γύρω τους ένα περιθώριο κόκκινο, ξεκολάνε εύκολα και τότε στη θέση τους φαίνεται μια πληγή κατακόκκινη πρησμένη και χωμένη μέσα στις σάρκες του στόματος.
Όταν φθάσει στο σημείο αυτό το άρρωστο πουλί, δεν μπορεί πια να καταπιεί τίποτε, κρατά μισοανοιχτό το στόμα του, που από τις γωνιές του τρέχει ένα σάλιο σαν μύξα με αφρούς. Μη τρώγοντας η κότα αδυνατίζει ολοένα έως ότου ψοφάει από νηστεία.
Από το στόμα το κακό ξαπλώνει μέσα στο λάρυγγα, αρχίζει η διάρροια και συχνότερα παθαίνουν τα μάτια και τα ρουθούνια, μάλιστα πολλές φορές αρχίζει πρώτα από αυτά.
Τα μάτια τότε κοκκινίζουν, τα ματόφυλλα πρήζονται και μένουν κολλημένα από ένα πηχτό άσπρο υγρό, η κόρη του ματιού θολώνει και το πουλί στραβώνεται τέλεια, ενώ από τα ρουθούνια του τρέχει ένα υγρό σα γάλα.
Στην άλλη μορφή, τη χρόνια, περνούμε είδηση για την αρρώστια, όταν αρχίσει να παθαίνει το στόμα και τα μάτια.
Η πρώτη, η οξεία μορφή, διαρκεί 5-8 ήμερες, η άλλη μπορεί να διαρκέσει και ένα μήνα.
Πουλιά άρρωστα από διφθερίτιδα, όταν είναι μάλιστα δυνατά και καλοθρεμμένα, μπορούν να γιατρευθούν. Τα περνουμε ένα-ένα και με ένα τσιμπιδάκι προσπαθούμε να τους βγάλουμε τις πλάκες πού έχουν μέσα στο στόμα, τις πληγές που μένουν τις αλείφουμε με ένα ξυλαράκι τυλιγμένο με βαμβάκι καθαρά βουτημένο με βάμμα ιωδίου ή διάλυση φαινικού οξέος 2 ο]ο ή με νέφτι.
Επειδή όμως οι πλάκες αυτές ξαναγίνονται με μεγάλη ευκολία, γι' αυτό πρέπει να κάνουμε αυτή τη θεραπεία κάμποσες φορές έως ότου θεραπευτεί το πουλί.
Και για την αρρώστια αυτή πρέπει να κάνουμε ότι και για τις άλλες, δηλαδή, να ξεχωρίσουμε αμέσως τις άρρωστες κότες, να απολυμάνουμε καλά το κοτέτσι βγάζοντας τις γερές κότες για 8 - 10 ημέρες από το κοτέτσι, εάν δε η αρρώστια είναι πολύ προοδευμένη στις άρρωστες κότες, τότε καλό είναι να τις σφάξουμε και να τις θάψουμε βαθειά μαζί με ασβέστη.

Ευλογία των πουλερικών
Η αρρώστια αυτή, είναι εν είδος διφθερίτιδας, αλλά εξωτερική του δέρματος.
Παρουσιάζεται ως ένα εξάνθημα, το οποίο βγαίνει προ πάντων στη βάση της μύτης, στο λειρί, στα χαρχάλια, γύρω στο αυτί και στα ματόφυλλα. Πολύ σπάνια φανερώνεται και σε μέρη που είναι σκεπασμένα από φτερά. Στα μέρη πού παρουσιάζεται αυτή η αρρώστια, βγαίνουν σπυριά μεγάλα σαν ένα κεφάλι καρφίτσας έως ένα σπυρί καλαμποκιού, σταχτοκίτρινο, τα οποία σκεπάζονται, έπειτα από λίγο καιρό, με μια κρούστα σκούρα και έχουν μέσα τους μία κίτρινη ύλη. Πολλές φορές, όταν βγαίνουν το ένα σιμά στο άλλο, φαίνονται σαν μία μεγάλη κρεατοελιά.
Εάν η αρρώστια πιάσει στα ματόφρυδα, τότε αυτά πρήζονται, φλογίζονται από μέσα και τσιμπλιάζουν.
Όταν η Ευλογία των πουλιών είναι πολύ ξαπλωμένη, το αρρωστημένο πουλί αδυνατίζει, το πιάνει πυρετός, γίνεται αναιμικό και ψοφάει από μαράζωμα .
Εάν αντέξει στην αρρώστια τα εξανθήματα της Ευλογίας ξηραίνονται και πέφτουν, το δε πουλί που έπαθε την ευλογία δεν ξανά κολλάει.
Η αρρώστια αυτή δεν είναι πολύ επικίνδυνη και γιατρεύεται εύκολα αλείφοντας τα σπυριά με βάμμα ιωδίου, νέφτι και βενζίνη, μάλιστα καλό θα ήταν να μεταχειριζόμαστε πότε το ένα και πότε το άλλο. Είναι απόλυτος ανάγκη να γίνει απολύμανσης του κοτετσιού, ασβέστωμα και χώρισμα των άρρωστων πουλιών.

Ψώρες των πουλερικών
Οι ψώρες γίνονται από κάτι μικρά έντομα, τα όποια ευρίσκονται στο χώμα και μέσα στα κοτέτσια, παρουσιάζονται με πληγές στην επιδερμίδα των ποδιών (ψώρα των ποδιών), στο σώμα ολόκληρο και τότε πέφτουνε τα φτερά.
Η θεραπεία της Ψώρας είναι εύκολη. Με ένα μπάνιο με χλιαρό νερό, βγάζουμε πρώτα τις κρούστες και πλένουμε καλά το χωρίς φτερά σώμα. Αφού στεγνώσουν, βάζουμε μία αλοιφή που λέγεται «Έ λ μ ε ρ ί χ, έτσι θα την ζητήσετε στα Φαρμακεία, και έπειτα αλείφουμε τα πόδια με γλυκερίνη ή βαζελίνη. Έπειτα από δύο μέρες τα σαπουνίζουμε και η ψώρα γιατρεύεται. Εις την ψώρα του κορμιού κάνουμε μετά από την σαπουνάδα και το άλειμμα με την γλυκερίνη ένα πασπάλισμα με μία εντομοκτόνο σκόνη. Τη θεραπεία αυτή επαναλαμβάνουμε δύο τρεις φορές φροντίζοντας να κάψουμε τις κρούστες που βγάζουμε από τα ποδάρια ή από το σώμα. Και για την αρρώστια αυτή όπως και για τις άλλες πρέπει να απομακρύνουμε αμέσως τις άρρωστες κότες και να απολυμάνουμε καλά το κοτέτσι και τις κούρνιες.

Κασίδα
Η κασίδα αρχίζει συνήθως από το λειρί και από τα χαρχάλια με κάτι άσπρες κοκκίδες, οι οποίες σιγά-σιγά μεγαλώνουν και σμίγουν ώστε να σκεπάσουν όλο το λειρί με ένα στρώμα άσπρης σταχτερής μάζας. Η μάζα αύτη λίγο-λίγο γίνεται πιο χονδρή και τέλος σχηματίζει μία κρουστά. Αργά και προχωρώντας ολοένα η αρρώστια, πάει και πάρα πέρα στο πετσί της κεφαλής, στο λαιμό και τέλος σε όλο το σώμα, αν εν το μεταξύ το αρρωστημένο πουλί δεν ψοφήσει. Το πετσί κατσιδιάζοντας χοντραίνει και γιομίζει από κρούστες σαν λέπια, οι οποίες πρώτα τριγυρίζουν την βάση των φτερών και έτσι τα κάνουν σε λίγο να πέφτουν.
Όταν αυτή η αρρώστια περάσει, από το λειρί εις το πετσί της κεφαλής, τότε αρχίζει το αδυνάτισμα του άρρωστου πουλιού το οποίον βγάζει μία ιδιαίτερη μυρωδιά μούχλας και τέλος ψοφάει από εξάντληση.
Η κασίδα στην αρχή ξαπλώνει αργά και συνήθως περνούν αρκετές εβδομάδες έως ότου σκεπάσει όλο το λειρί. Όταν όμως φθάσει στο πετσί του κεφαλιού και στο λαιμό, το ξάπλωμά της γίνεται με μεγάλη γρηγοράδα.
Η κασίδα γιατρεύεται όσο ακόμη μένει περιορισμένη στο κεφάλι, όταν όμως περάσει στο λαιμό και μάλιστα στο σώμα, συμφέρει καλλίτερα να σφάξουμε το πουλί, το οποίο τρώγεται.
Μόλις φανεί η αρρώστια, πρέπει αμέσως να ξεχωρίσουμε τα κασιδιασμένα πουλερικά και να τα απολυμάνουμε αμέσως και καλά το κοτέτσι, και εάν είναι σε υγρό μέρος να το μεταφέρουμε σε άλλο μέρος στεγνό, γιατί ή υγρασία βοηθάει στην ανάπτυξη της αρρώστιας.
Όσο για τη θεραπεία των αρρώστων πουλερικών, μεταχειριζόμαστε «αλοιφή του Καλομελάν» (1-8) ή διάλυση κανονική Σουμπλιμέ, επίσης βενζίνη, φαινικό οξύ ανάμικτο με πράσινο σαπούνι (1-20) μία φορά την ημέρα, έως ότου εξαφανιστεί η αρρώστια.

Οι ψύλλοι, οι ψείρες και τα τσιμπούρια των πουλερικών
Και τα τρία δείχνουν ότι τα κοτέτσια μας είναι ακάθαρτα. Ο καλλίτερος τρόπος για να κυνηγήσουμε τα έντομα αυτά, είναι το συχνό άσπρισμα και η απολύμανση του κοτετσιού. Δεύτερον το πασπάλισμα των πουλιών με μία εντομοκτόνο σκόνη και επί πλέον πρέπει να έχουμε στην διάθεση των πουλερικών μας ένα μέρος προφυλαγμένο από τις βροχές για αμμόλουτρο. Το αμμόλουτρο αυτό πρέπει να αποτελείται από 10 μέρη άμμο, 10 μέρη στάχτη, 1/2 μέρος θειάφι και 1/2 ασβέστη. Για να μη μπορούν τα παράσιτα αυτά να κολλάνε στις κότες μέσα ατό κοτέτσι τη νύχτα πού κουρνιάζουν, πρέπει να απομονώσουμε τις κουρνιάστρες βάζοντας τα ποδάρια των στηριγμάτων των μέσα σ' ένα κουτί πού περιέχει νερό με φαινικό οξύ ή κρεολίνη 3 ο]ο.

Πηγή: Η κόττα-Α. Παρασκευόπολου-Αθήναι 1949

Εμβολιασμός

Ο εμβολιασμός στο νερό είναι μια μέθοδος εμβολιασμού ιδανική για εντατικές εκτροφές πτηνοτροφίας. Αυτή η μέθοδος προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα διότι δεν απαιτεί επιπλέον εργατικό προσωπικό, δίνει καλό ποσοστό ανοσίας σε συνδυασμό με ελάχιστο στρες για το σμήνος.
Τα συνηθέστερα εμβόλια που γίνονται με το νερό είναι για Βρογχίτιδα (IB), Νόσο του Gumboro (IBD) και Ψευδοπανώλης (ND).

Παρακάτω αναφέρονται μερικές απλές συμβουλές για έναν επιτυχημένο εμβολιασμό:

· Διατήρηση εμβολίου

Τα εμβόλια πρέπει διατηρούνται σε θερμοκρασίες από 1-7 C χωρίς μεγάλες μεταβολές. Να μην έρχονται σε άμεση επαφή με την ηλιακή ακτινοβολία. Έλεγχος πάντα της ημερομηνίας λήξεως.

· Ποιότητα νερού

Να μην γίνεται χρήση χλώριου ή άλλου απολυμαντικού πριν, κατά και αμέσως μετά του εμβολιασμού. Συνιστάται σε αυτούς που κάνουν χλωρίωση του νερού , αυτή να σταματά τουλάχιστον 48-72 πριν από τον εμβολιασμό.

· Ποσότητα νερού

Η ποσότητα του νερού που πίνουν τα κοτόπουλα είναι καθοριστικής σημασίας στο σωστό εμβολιασμό. Ειδικά στις μικρότερες ηλικίες που η κατανάλωση ύδατος είναι μικρή ο πτηνοτρόφος θα πρέπει να σιγουρευτεί ότι τα κοτόπουλα έχουν καταναλώσει όλο το νερό που περιείχε το εμβόλιο. Μερικοί τρόποι για να επιτευχθεί αυτό είναι είτε με παρατήρηση από τη δεξαμενή νερού, είτε με «ένα δοκιμαστικό εμβολιασμό» 1-2 ημέρες πριν. Εναλλακτικά , πολλοί χρησιμοποιούν το μαθηματικό τύπο ποσότητα ύδατος = ημέρα ζωής Χ αριθμό πουλιών.

· Πιπίλες

Οι πιπίλες πρέπει να είναι επαρκείς στον αριθμό και σε αναλογία 1/15 κοτόπουλα. Εκεί που πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση είναι στο να μην είναι βουλωμένες οι πιπίλες. Για αυτό πριν τον εμβολιασμό εξετάζουμε προσεκτικά όλες τις πιπίλες ώστε να μην είναι βουλωμένες αλλά και να μην έχουν υπερβολική πίεση (σκορπίζεται νερό και εμβόλιο)

· Διαδικασία εμβολιασμού

Διακοπή τροφοδοσίας νερού ( 1½ έως 2 ½ ώρες). Αυτό βέβαια εξαρτάται και από την εποχή του χρόνου. Το καλοκαίρι, το διάστημα αυτό , πρέπει να είναι το ελάχιστο δυνατό ώστε να διψάσουν τα πουλιά αλλά να μην στρεσαριστούν. Η υπερβολική δίψα οδηγεί πολλά κοτόπουλα να πέφτουν με ορμή στις πιπίλες με αποτέλεσμα να χύνεται εμβόλιο στο περιβάλλον και να λαμβάνουν μικρότερη ποσότητα.

Άνοιγμα των εμβολίων μέσα σε ένα δοχείο (όχι μεταλλικό) με δροσερό καθαρό νερό .

Ρίχνουμε τα νερό με τα εμβόλια στη δεξαμενή μας (με τα υπολογισμένα lt νερού που θα πιούνε τα πτηνά) και ανοίγουμε την παροχή. Για καλύτερη και σταθερότερη δράση του εμβολίου συνιστάται χρήση άπαχου γάλακτος σε αναλογία 1lt γάλα/ 50 lt νερό Για τον ίδιο ρόλο υπάρχουν στο εμπόριο και ειδικές ταμπλέτες που χρωματίζουν το νερό και αποτελούν και δείκτη ποια κοτόπουλα ήπιαν και πότε τελείωσε η παροχή του νερού με το εμβόλιο.

Μπορούμε με ήσυχες κινήσεις να περπατάμε το θάλαμο ώστε να «ενθαρρύνουμε» όλα τα κοτόπουλα να πάνε στις πιπίλες.

Ο εμβολιασμός θα πρέπει να τελειώσει το πολύ σε 1 ½ ώρα, ενώ θα πρέπει να αποφεύγεται η χρήση αντιβιοτικών αμέσως πριν ή μετά τον εμβολιασμό

Ο εμβολιασμός (ειδικά το καλοκαίρι) προτείνεται να γίνεται νωρίς το πρωί ή εναλλακτικά αργά το βράδυ



Οι νεοσσοί πρέπει να εμβολιάζονται στον καιρό τους. Εμβολιασμοί γίνονται εναντίον 2 ασθενειών, της ψευδοπανώλους και της διφθερίτιδας.

Πρόγραμμα εμβολιασμών

· 4 ημερών

Σταγόνα στο μάτι ή στο πόσιμο νερό για την ψευδοπανώλη

· 4 εβδομάδων

Στο πόσιμο νερό για την ψευδοπανώλη

· 10-12 εβδομάδων

Τσίμπημα στη μεμβράνη της φτερούγας για τη διφθερίτιδα

· 4 μηνών

Ένεση στο στήθος για την ψευδοπανώλη



Καθαρισμός και απολύμανση του κοτετσιού

Πλύνετε καλά το δάπεδο με βούρτσα και διάλυση καυστικής ποτάσας 2-3% και καθαρίστε τις ταΐστρες και ποτίστρες με την ίδια διάλυση καυστικής ποτάσας. Η καθαριότητα είναι το πρώτο βήμα για την πρόληψη των ασθενειών.

Απολύμανση εναντίον των παρασίτων

Μετά την καθαριότητα ακολουθεί η απολύμανση και η εξόντωση των εξωτερικών παρασίτων των ορνίθων (ψείρες, τσιμπούρια κλπ.) Για να επιτύχουμε καλή απολύμανση ψεκάζουμε με ψεκαστήρα όλες τις εξωτερικές επιφάνειες, προσπαθώντας ώστε το φάρμακο να εισχωρεί σε όλες τις ρωγμές και χαραμάδες όπου κυρίως καταφεύγουν και κρύβονται τα παράσιτα. Αυτό γίνετε γιατί το συγκεκριμένο φάρμακο δρα με την επαφή, δηλαδή σκοτώνει τα παράσιτα μόνο όταν τα αγγίξει. Φάρμακα κατάλληλα για αυτό το σκοπό είναι το γαλάκτωμα πετρελαίου και γενικά όλα τα παρασκευάσματα που έχουν ως βάση το πετρέλαιο.

Απολύμανση εναντίον των μικροβίων

Μετά το καθάρισμα και την απολύμανση των κοτετσιών εναντίον των εξωτερικών παρασίτων ακολουθεί απολύμανση εναντίον των μικροβίων. Η απολύμανση αυτή μπορεί να παραληφθεί κάτω από κανονικές συνθήκες, καθίσταται όμως απαραίτητη, ύστερα από ξέσπασμα αρρώστιας.

Δεν υπάρχει πιο δραστικό απολυμαντικό εναντίον των μικροοργανισμών από τη φορμόλη. Έχει και το πλεονέκτημα ότι είναι φθηνή. Διαλύουμε 5% φορμόλη σε νερό και ψεκάζουμε με ψεκαστήρα πιέσεως τους τοίχους, το δάπεδο και τις φωλιές. Αν δε διαθέτουμε ψεκαστήρα κάνουμε την ίδια δουλειά με βούρτσα.

Κατά την διάρκεια του καθαρισμού ή της απολυμάνσεως έχουμε τις πόρτες και τα παράθυρα ανοιχτά για να φεύγουν τα αέρια έξω και φυσικά παίρνουμε τις απαραίτητες προφυλάξεις ρούχα, γάντια, μάσκα κλπ.

Παλιότερα η απολύμανση γινόταν ρίχνοντας στο βρεγμένο ακόμα κοτέτσι αμέσως μετά τον καθαρισμό του, άσβεστο ασβέστη σε σκόνη.

Σαλμονέλα και αυγά



Τα αυγά μπορούν να περιέχουν σαλμονέλα (στο κέλυφος), ένα βακτήριο που σχετίζεται με τα ξεσπάσματα τροφικών δηλητηριάσεων. Μία αναφορά της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια Τροφίμων (EFSA, European Food Safety Authority) αντιπαρέβαλε τις πληροφορίες για τη Σαλμονέλα που εντοπίζεται στις φάρμες εκκόλαψης αυγών από 23 Ευρωπαϊκές χώρες.

Ο τρόπος που αποθηκεύονται τα αυγά και χρησιμοποιούνται στο σπίτι επηρεάζει το θέμα της ασφάλειάς τους. Ίχνη σαλμονέλας μπορεί να βρεθούν στο κέλυφος των αυγών, άρα το πλύσιμο των χεριών είναι απαραίτητο μετά το χειρισμό τους, προκειμένου να προληφθεί η μετάδοση μικροοργανισμών στο μαγειρεμένο τρόφιμο. Παρόλα αυτά, το κέλυφος των αυγών δεν θα πρέπει να πλένεται, καθώς είναι καλυμμένο με μια προστατευτική στοιβάδα, η οποία εμποδίζει τα βακτήρια να εισβάλουν στο εσωτερικό μέσω πόρων του κελύφους. Εάν τα αυγά είναι λερωμένα και χρειάζεται να πλυθούν, συστήνεται άμεση χρήση τους. Τα σπασμένα αυγά και τα κελύφη θα πρέπει να απομακρύνονται αμέσως και να μην παραμένουν στο ίδιο σκεύος με τα άθικτα αυγά.

Η διατήρηση των αυγών στο ψυγείο κατά τη διάρκεια της τροφικής αλυσίδας μειώνει την ανάπτυξη σαλμονέλας, αλλά κατά πόσο μειώνει τον κίνδυνο σαλμονέλωσης στον άνθρωπο πρέπει να αξιολογηθεί. Είναι σημαντικό να αποφεύγονται οι επανειλημμένες αλλαγές στη θερμοκρασία αποθήκευσης, καθώς μπορεί να οδηγήσουν σε συμπύκνωση του νερού στο κέλυφος, η οποία με τη σειρά της μπορεί να προάγει τη βακτηριακή ανάπτυξη και την εισχώρηση μέσα στο αυγό.

Η θερμότητα σκοτώνει τη σαλμονέλα

Εφόσον η σαλμονέλα θανατώνεται από τη θερμότητα, το κατάλληλο μαγείρεμα, δηλ. σε ελάχιστη θερμοκρασία 70 βαθμοί Κελσίου για όλα τα μέρη του τροφίμου, προσφέρει ακόμα ένα σημείο για την ασφαλή κατανάλωση των αυγών. Για τις ευπαθείς ομάδες, όπως οι ηλικιωμένοι, οι ασθενείς, τα βρέφη, τα μικρά παιδιά και οι έγκυες, τα αυγά και τα πιάτα με αυγά θα πρέπει πάντα να μαγειρεύονται σχολαστικά. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αποθαρρύνει την κατανάλωση τροφίμων που περιέχουν ωμά ή μη καλά μαγειρεμένα αυγά.

Οι πιο συχνές συμβουλές για την ασφάλεια των τροφίμων περιλαμβάνουν τη χρήση παστεριωμένων προϊόντων αυγών παρά ωμών αυγών. Ειδικές απαιτήσεις για την υγιεινή στην παραγωγή προϊόντων αυγού θεσπίζονται από την αντίστοιχη νομοθεσία από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.


Τι είναι η γρίπη των πτηνών;

Πολλά ζώα μπορούν να κολλήσουν γρίπη. Η ασθένεια που προκαλείται στα πουλιά, ονομάζεται γρίπη των πτηνών. Αν και όλα τα πουλιά μπορεί να κολλήσουν γρίπη των πτηνών, πολλά άγρια πουλιά μπορεί να έχουν τον ιό χωρίς σημάδια ασθένειας. Στα πουλερικά, οι ιοί της γρίπης των πτηνών προκαλούν δύο διαφορετικούς τύπους νόσου. Ο ένας είναι σχετικά κοινός και αποτελεί ασθένεια ήπιας μορφής, και ο άλλος είναι σπάνιος και θανατηφόρος.

Τι είναι ο ιός H5N1;

Ο ιός H5N1 είναι αυτός για τον οποίο γίνεται κυρίως λόγος στις ειδήσεις. Αυτό συμβαίνει γιατί:
• Προς το παρόν σημειώνει παγκόσμια έξαρση στα πτηνά. Τα τελευταία χρόνια έχει επανειλημμένως προσβάλλει ανθρώπους.
• Έχει προκαλέσει περισσότερα από 200 κρούσματα σοβαρής ασθένειας σε ανθρώπους και πάνω από 100 θανάτους.
• Όταν οι άνθρωποι προσβάλλονται από τον ιό H5N1, η πιθανότητα θανάτου είναι υψηλή.

Πώς μεταδίδεται ο ιός H5NI από τα πτηνά

Σύμφωνα με την ως τώρα εμπειρία μας, ο άνθρωπος κολλάει δύσκολα τον ιό H5N1. Αν και από το 2003 έχουν μολυνθεί δεκάδες εκατομμύρια πουλερικών σε τεράστιες εκτάσεις, σε ανθρώπους έχουν επιβεβαιωθεί λιγότερα από 300 κρούσματα. Από όσο γνωρίζουμε, οι άνθρωποι προσβάλλονται από τον ιό H5N1 της γρίπης των πτηνών μόνο από στενή επαφή με νεκρά ή άρρωστα πτηνά (π.χ. σφαγή και προετοιμασία άρρωστου πτηνού για φαγητό, ή παιχνίδια σε περιοχή με απορρίμματα πτηνών ελευθέρας βοσκής).

Τα περισσότερα κρούσματα γρίπης των πτηνών σε ανθρώπους εμφανίστηκαν σε αγροτικές κατοικίες όπου εκτρέφονται μικρά κοπάδια πτηνών και ελάχιστα έχουν εντοπιστεί σε ομάδες θεωρητικά υψηλού κίνδυνου (π.χ. εργάτες ορνιθοτροφείων και κτηνίατροι). Δεν έχει επιβεβαιωθεί άμεση μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Τι χρειάζεται για την αποτροπή ή τη θεραπεία

Δυστυχώς, το τρέχον εμβόλιο γρίπης που κάνουν πολλοί κάθε χρόνο δεν προστατεύει από τον ιό της γρίπης και δεν υπάρχει, προς το παρόν, εμβόλιο για τη γρίπη των πτηνών.

Για τη γρίπη των πτηνών χρησιμοποιούνται αντιβιοτικά φάρμακα. Τα αντιβιοτικά χορηγούνται προληπτικά κατά της μόλυνσης από το ιό της γρίπης ή για να αυξήσουν τις πιθανότητες επιβίωσης από τη γρίπη των πτηνών, αν χορηγηθούν εντός 48 ωρών από την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων. Καθώς δεν υπάρχει εμβόλιο, τα αντιβιοτικά φάρμακα είναι το μόνο ιατρικό μέσο παρέμβασης για πρόληψη και θεραπεία.

Ποια είναι τα συμπτώματα του ιού H5N1 της γρίπης των πτηνών στους αθρώπους;

Σε πολλούς ασθενείς, η νόσος που προκαλείται από τον ιό H5N1 εκδηλώνεται πολύ γρήγορα.

Τα αρχικά συμπτώματα περιλαμβάνουν:

• υψηλό πυρετό (συνήθως υψηλότερο από 38°C)
• έντονο άλγος και πόνο σε όλο το σώμα
Και πιθανώς:
• δύσπνοια
• διάρροια
• έμετο
• κοιλιακό πόνο
• πόνο στο στήθος

Παρεπόμενα, σχεδόν όλοι οι ασθενείς εκδηλώνουν πνευμονία και πολλά από τα όργανά τους ίσως πάψουν να λειτουργούν κανονικά. Ενδέχεται να υπάρχουν περισσότερα συμπτώματα από όσα καταγράφονται παραπάνω, τα οποία δεν παρουσιάζονται σε όλους τους ασθενείς.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΙΘΑΝΕΣ ΑΙΤΙΕΣ
Παρακάτω είναι μερικά από τα συνηθέστερα προβλήματα που παρουσιάζονται και τα οποία μπορεί να έχουν τις εξής αιτίες:

Απώλεια βάρους με πιθανές αιτίες εσωτερικά ή εξωτερικά παράσιτα, φτωχή διατροφή, ηπατική ή νεφρική βλάβη, φυματίωση, δηλητηρίαση, κοκκιδίωση, έλλειψη πόσιμου νερού και υψηλά ποσοστά αμμωνίας στο κοτέτσι.

Διάρροια με πιθανές αιτίες κολοβακτηρίδια, κοκκιδίωση, σαλμονέλωση, εντερίτιδα, αλλαγή τροφής ή διατροφή με πολλά λαχανικά και εσωτερικά παράσιτα.

Απώλεια πτερώματος με πιθανές αιτίες εξωτερικά παράσιτα, εποχή πτερόρροιας, πτωχή διατροφή, καυγάδες μεταξύ των πτηνών ή και μακριά σπιρούνια του κόκορα.

Μειωμένη ωοπαραγωγή με πιθανές αιτίες την απώλεια βάρους, κακή διατροφή, αλλαγή κοτετσιού και συνθηκών γενικά, πτηνά μικρής ηλικίας, μικρή διάρκεια ηλιοφάνειας, απώλεια αυγών από αρουραίους ή καρακάξες, εξωτερικά παράσιτα, βρογχίτιδα, αλλά και φάγωμα των αυγών από τις ίδιες τις κότες.

Αναπνευστικοί ήχοι με πιθανές αιτίες μυκόπλασμα, βρογχίτιδα, ασπεργίλλωση, υψηλά ποσοστά αμμωνίας ή εσωτερικά παράσιτα.

Μη γόνιμα αυγά με πιθανές αιτίες γέρικο κόκορα ή δυσανάλογα πολλά κοκόρια, πυκνό πτέρωμα στην κοιλιά του θηλυκού.

Γόνιμα αυγά αλλά ψόφιοι νεοσσοί στο αυγό με πιθανές αιτίες πολλή υγρασία επώασης ή λίγη υγρασία εκκόλαψης, φτωχή διατροφή γεννητόρων, κακή αποθήκευση αυγών, χτυπημένα αυγά, ξεκίνημα της επωάσεως από την κότα πριν την συλλογή των αυγών, υψηλό βακτηριακό φορτίο στις φωλιές, σαλμονέλωση.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ
Μερικά από τα συνηθέστερα συμπτώματα που μπορεί να παρατηρηθούν είναι τα εξής:

Νωθρότητα, πεσμένο κεφάλι, λευκή διάρροια και πιθανά αίμα στις κουτσουλιές προκαλείται συνήθως από παρασιτικά κοκκίδια (κοκκιδίωση) και προσβάλλει όλα τα πτηνά μεγαλύτερα των τριών εβδομάδων. Αντιμετωπίζεται με αντικοκκιδιακό στο νερό, αντικατάσταση της στρωμνής με καθαρή και στεγνή και για ισόβιο προστασία με εμβολιασμό.

Νωθρότητα, πεσμένο κεφάλι και κίτρινη διάρροια προκαλείται συνήθως από παράσιτο heterakis (ιστομονίαση) και προσβάλλει συνήθως τις γαλοπούλες, τους φασιανούς και τις φραγκόκοτες, και σπανιότερα τις κότες. Χρόνια ασθένεια των παγωνιών.

Λευκή διάρροια, αίσθημα δίψας και ξαφνικοί θάνατοι προκαλείται συνήθως από Salmonella pullorum και προσβάλλει συνήθως νεοσσούς μέχρι τριών εβδομάδων. Τα ώριμα πτηνά παραμένουν φορείς.

Νωθρότητα, πρασινωπή διάρροια και αναπνευστική δυσκολία προκαλείται συνήθως από παρασιτικά σκουλήκια. Προσβάλλει όλα τα πτηνά και αντιμετωπίζεται με κατάλληλα φάρμακα.

Νωθρότητα, εμφανή εξωτερικά παράσιτα στην κοιλιά, κηλίδες αίματος στα αυγά και λερωμένα λειριά προκαλείται συνήθως από εξωτερικά παράσιτα και
ακάρεα. Προσβάλλει όλα τα πτηνά και αντιμετωπίζεται με κατάλληλα παρασιτοκτόνα φάρμακα.

Φταρνίσματα, ρινική καταρροή, αφρώδη εκκρίματα στα μάτια, ρογχώδης αναπνοή και πρησμένα ιγμόρεια προκαλούνται συνήθως από μυκοπλάσμωση. Προσβάλλει κότες, γαλοπούλες, παγώνια, φασιανούς και πάπιες. Εάν η κατάλληλη θεραπεία δεν αποδώσει θα πρέπει να θανατώνονται τα προσβεβλημένα πτηνά.

Καστανωπή διάρροια, αργή σωματική ανάπτυξη και πτερώματος προκαλείται συνήθως από εντερίτιδες και προσβάλλει όλα τα πτηνά μεγαλύτερα των πέντε ημερών.

Παράλυση μίας πλευράς (πόδι και φτερούγα) προκαλείται από την ασθένεια Marek σε κότες. Κατάλληλος εμβολιασμός αποτρέπει την εμφάνιση της ασθένειας. Προσβεβλημένα πτηνά πρέπει να θανατώνονται.

Τυρώδης ουσία στο στόμα και λάρυγγα προκαλείται από τριχομονάδες και προσβάλλει όλα τα πτηνά.

ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ
Παρακάτω περιγράφονται επιγραμματικά οι συνηθέστερες ασθένειες των ορνίθων.

ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΑ
Παθολογική Γρίπη των Πτηνών (Avian influenza – AI)
Η Παθολογική Γρίπη των Πτηνών είναι μια λοιμώδης ασθένεια από ιό, των άγριων πτηνών, ορνίθων και γαλόπουλων με παγκόσμια εμβέλεια. Μεταδίδεται ταχύτατα από τον αέρα, τις ακαθαρσίες, τους ανθρώπους, τα αυτοκίνητα, τις μύγες, τα σκουπίδια, τα έντομα και από ψόφια μολυσμένα πτηνά.

Η μόλυνση μπορεί να γίνει μέσω του πεπτικού συστήματος και από την επαφή με μολυσμένα πτηνά. Τα πτηνά που αναρρώνουν παραμένουν φορείς του ιού για αρκετές εβδομάδες.

Τα συμπτώματα είναι κυρίως αναπνευστικά, έλλειψη κινητικότητας, διάρροια και σε οξεία προσβολή το πρήξιμο του προσώπου, η κυάνωση και η αφυδάτωση με αναπνευστική δυσκολία. Δεν υπάρχει ειδική φαρμακευτική αγωγή παρά μόνο έμφαση στην υγιεινή και διαχωρισμό των πτηνών ανά ηλικία και είδος.

Fowl Pox – FP
Είναι μια λοιμώδης ασθένεια από ιό, με σχετικά αργή εξάπλωση, των ορνίθων κάθε ηλικίας. Από τα περιστέρια επίσης μπορεί να μεταδοθεί στις όρνιθες και τις γαλοπούλες. Μεταδίδεται με τον αέρα ή από μολυσμένα κουνούπια και μολυσμένες ψείρες. Από τον μολυσμένο αέρα ενός ορνιθώνα περνάει στο αίμα μέσω του επιπεφυκότος του ματιού, από πληγές του δέρματος ή μέσω του αναπνευστικού συστήματος.

Τα κλινικά συμπτώματα είναι εξανθήματα και πληγές στις περιοχές χωρίς φτερά (κεφάλι, πόδια, κοιλιά κ.λ.π.), ατονία και αργή ανάπτυξη με αργή εξάπλωση στο κοπάδι είναι επίσης τυπικά συμπτώματα. Οι πληγές θεραπεύονται μετά από δύο εβδομάδες. Οι πληγές είναι δύο ειδών, οι στεγνές πληγές του δέρματος και οι υγρές που δημιουργούνται στο στόμα, τον φάρυγγα, τον λάρυγγα και την τραχεία, ελκώδους μορφής συνοδευόμενες από πρήξιμο.

Ο εμβολιασμός είναι απαραίτητος με κατάλληλα εμβόλια, με βελονάκι στην φτερούγα, σύμφωνα με τις οδηγίες του κτηνιάτρου. Τοπική εφαρμογή των πληγών με κατάλληλο φάρμακο (silver nitrate) και αντιβίωση στο νερό για 2 – 3 ημέρες, θα βοηθήσει στην καταπολέμηση βακτηριδιακών λοιμώξεων.

Λοιμώδης Βρογχίτις (Infectious Bronchitis)
Μία οξεία και πολύ μεταδοτική ασθένεια του αναπνευστικού των ορνίθων που μεταδίδεται από τον αέρα, μολυσμένες τροφές, μολυσμένα ψόφια πτηνά και μολυσμένα τρωκτικά. Τα κλινικά συμπτώματα είναι μία γενική αδιαθεσία, μάζεμα των φτερών, καταρροή από τα μάτια και τα ρουθούνια και δυσκολία στην αναπνοή. Πληγές δημιουργούνται στην αναπνευστική οδό και μολυσμένα έμβρυα ψοφάνε μέσα στο αυγό και δεν εκκολάπτονται.

Τα συμπτώματα σε νεαρά πτηνά αρχίζουν με μία επιπεφυκίτιδα, ακολουθεί καταρροή από την μύτη και τυρώδεις σχηματισμοί στην τραχεία που αυξανόμενοι προκαλούν ασφυξία. Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία αλλά αντιβίωση για 3 – 5 ημέρες μπορεί να βοηθήσει στην καταπολέμηση βακτηριδιακών λοιμώξεων. Απαραίτητη η καλή υγιεινή και η καθαριότητα.

Λαρυγγοτραχειίτις (Laryngotracheitis)
Μία πολύ μεταδοτική ασθένεια από ιό των ορνίθων και των φασιανών. Χαρακτηρίζεται από σοβαρή αναπνευστική δυσκολία και αιμορραγούντα έλκη της τραχείας, που εμφανίζεται συνήθως σε πτηνά μεγαλύτερα από 14 εβδομάδες. Τα πτηνά που αναρρώνουν παραμένουν φορείς του ιού για μεγάλο διάστημα.

Μεταδίδεται από πτηνό σε πτηνό, από επαφή με μολυσμένους χώρους, από μολυσμένα ρούχα, παπούτσια κ.λ.π. Τα αρχικά συμπτώματα είναι καταρροή από τα μάτια, ακολουθεί μειωμένη κινητικότητα λόγω δυσκολίας στην αναπνοή, βήχας, φτάρνισμα και κούνημα του κεφαλιού για να απομακρύνουν τα έλκη από την αναπνευστική οδό. Τα πτηνά τεντώνουν τον λαιμό προσπαθώντας να αποφράξουν την τραχεία και να διευκολύνουν την αναπνοή δημιουργώντας έναν χαρακτηριστικό συριγμό (σφύριγμα). Με το βήξιμο αποβάλλουν ματωμένους θρόμβους από την τραχεία. Πολλά πτηνά ψοφάνε από ασφυξία.

Η θεραπεία είναι πολύ δύσκολη. Χορηγούμε αντιβιοτικά και εμβολιάζουμε τα μη προσβληθέντα πτηνά.

NewCastle Disease
Μία πολύ οξεία και άκρως μεταδοτική ασθένεια του αναπνευστικού των πτηνών κάθε ηλικίας, με μεγάλη θνησιμότητα σε νεαρά πουλιά. Όλα τα πτηνά κάθε ηλικίας είναι ευάλωτα σε αυτή την νόσο. Μπορεί να προκαλέσει μολύνσεις των ματιών στα άτομα που έρχονται σε επαφή με το μικρόβιο (εργαστήρια ή μονάδες εμβολιασμού).

Μεταδίδεται με τον αέρα, από μολυσμένα παπούτσια, ρούχα, μεταφορικά τροφών, επισκέπτες και άγρια πουλιά. Η μόλυνση περνάει και στα αυγά, αλλά τα μολυσμένα έμβρυα ψοφάνε πριν εκκολαφθούν.

Τα κλινικά συμπτώματα είναι η ξαφνική παρουσία της που μεταδίδεται γρήγορα σε όλο το κοπάδι, δυσανεξία, γουργούρισμα με την αναπνοή, τρεμούλιασμα, υδαρής ρινική καταρροή, δυσκολία στην ανάσα, πρήξιμο του προσώπου, παράλυση, τρεμούλιασμα και περιστροφή του λαιμού και οξεία φλεγμονή όλων των αναπνευστικών διόδων.

Δεν υπάρχει συγκεκριμένη θεραπεία, αλλά η χορήγηση αντιβιοτικών για 3 με 5 ημέρες αποτρέπουν τις δευτερογενείς βακτηριδιακές μολύνσεις (e.coli). Πρόληψη με εμβολιασμό.

M. Gallisepticum (MG)
Μεταδοτική νόσος ορνίθων, θηραματικών πτηνών, περιστεριών και στρουθόμορφων κάθε ηλικίας που επηρεάζει περισσότερο τα νεαρά πτηνά. Μεταδίδεται άμεσα με την επαφή μεταξύ πτηνών και έμμεσα από σταγονίδια κατά την εκπνοή (έμμεση επαφή). Τα κλινικά συμπτώματα περιλαμβάνουν ρινική καταρροή, αφρώδη έκκριση στα μάτια, και πρησμένα ιγμόρεια. Τα μολυσμένα πτηνά παρουσιάζουν αναπνευστικό ρόγχο, φταρνίσματα και γύρισμα του κεφαλιού τους.

Mπορεί η μετάδοση της νόσου να είναι πολύ αργή στο υπόλοιπο κοπάδι ή οξεία. Τα θεραπευμένα πτηνά παραμένουν φορείς της νόσου.

Η θεραπεία είναι η χορήγηση ερυθρομυκίνης, τυλοζίνης, σπεκτινομυκίνης και λινκομυκίνης στην τροφή, στο νερό ή ενέσιμα.

Φυματίωση (Avian Tuberculosis)
Χρόνια και αργά μεταδιδόμενη μολυσματική ασθένεια των ώριμων πτηνών που προκαλείται από ένα βακτήριο. Η μετάδοση συνήθως γίνεται σε μολυσμένο περιβάλλον από τα περιττώματα μολυσμένων πτηνών. Μεταδίδεται από πτηνό σε πτηνό, από ζώο σε πτηνό και από πτηνό σε ζώο.

Τα κλινικά συμπτώματα περιλαμβάνουν απώλεια βάρους, γενική δυσανεξία και τα λειριά γέρνουν και χλομιάζουν. Δεν υπάρχει θεραπεία και απαιτείται του θανάτωση του κοπαδιού, καταπολέμηση των τρωκτικών και πλήρης απολύμανση των εγκαταστάσεων και του εξοπλισμού.

Λοιμώδης Κόρυζα (Infectious Coryza)
Οξεία και χρόνια μολυσματική νόσος του αναπνευστικού που προσβάλλει όρνιθες, φασιανούς και φραγκόκοτες που προκαλείται από ένα βακτήριο. Χαρακτηρίζεται από επιπεφυκίτιδα, καταρροϊκή φλεγμονή των βλεννωδών μεμβρανών της άνω αναπνευστικής οδού (ρουθούνια, ιγμόρεια, και άνω τραχεία), φτέρνισμα, πρήξιμο του προσώπου και μειωμένη ωοπαραγωγή. Μεταδίδεται από πτηνό σε πτηνό, συνηθέστερα από μολυσμένη τροφή και νερό. Τα θεραπευμένα πτηνά παραμένουν φορείς

Τα κλινικά συμπτώματα είναι το πρήξιμο γύρω από το πρόσωπο και το λειρί, πηχτή κολλώδης ρινική καταρροή (με άσχημη οσμή) και δυσκολία στην αναπνοή, μείωση στην κατανάλωση τροφής και νερού, καθώς και ωοπαραγωγής. Η ασθένεια μπορεί να διαρκέσει αρκετές εβδομάδες εάν συνδυάζεται με mycoplasma gallisepticum.

Η θεραπεία συνήθως είναι με sulfadimethoxine, sulfamethazine, sulfamerazine ή erythroymcin (Gallimycin).

Localized Pasteurellosis
Χρόνια μεταδοτική ασθένεια των ορνίθων που προκαλείται από ένα βακτήριο. Χαρακτηρίζεται από φλεγμονή του προσώπου και του λειριού. Η μετάδοση γίνεται από πτηνό σε πτηνό και από επαφή με μολυσμένο περιβάλλον (συνήθως μετά από ξέσπασμα fowl cholera).

Η μόλυνση συνήθως εισέρχεται στους ιστούς του πτηνού μέσω των βλεννωδών μεμβρανών του φάρυγγα ή της άνω αναπνευστικής οδού, αλλά μπορεί επίσης να εισέλθει μέσω επιφανειακών τραυμάτων. Γάτες και άλλα μικρά ζώα συντηρούν pasteurella στο στόμα τους και μολύνουν τα οικόσιτα πτηνά. Η ασθένεια μεταδίδεται αργά με πολύ μικρή θνησιμότητα και μικρή μείωση ωοπαραγωγής.

Τα μολυσμένα πτηνά παρουσιάζουν πρησμένο πρόσωπο ή λειρί, ρινική καταρροή, δυσκολία στην αναπνοή και εάν η μόλυνση είναι στο μέσο ους, αστάθεια. Η θεραπεία είναι με sulfadimethoxine (SDM), sulfamerazine, sulfamethazine και sulfaquinoxaline.

ΙΟΓΕΝΕΙΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ (VIRAL DISEASES)

Avian Encephalomyelitis
Βασικά ιογενής μόλυνση ορνίθων, γαλόπουλων και φασιανών. Ο ιός αναπτύσσεται στον κρόκο του αυγού και στον εγκέφαλο των εμβρύων μέσα στο αυγό. Πιο συνήθης σε κοτόπουλα μεταξύ ηλικίας 1 και 6 εβδομάδων. Μολυσμένα κοτόπουλα ηλικίας μεγαλύτερης των 5 εβδομάδων συνήθως αναπτύσσουν αντισώματα, χωρίς εμφανή κλινικά συμπτώματα την στιγμή της μόλυνσης.

Η μόλυνση μπορεί να γίνει όλο τον χρόνο, αλλά συνηθέστερα από τον Ιανουάριο μέχρι τον Ιούνιο. Ο συνηθέστερος τρόπος μετάδοσης είναι από την μητέρα μέσω του αυγού στον νεοσσό, αλλά και επαφή με άμεση επαφή μεταξύ μολυσμένων νεοσσών με υγιείς ή έμμεση με την επαφή με μολυσμένη στρωμνή, τροφή ή νερό. Ο ιός μπορεί να επιζήσει τουλάχιστον 4 εβδομάδες στα περιττώματα.

Τα κλινικά συμπτώματα παρουσιάζονται μεταξύ της ηλικίας της 7ης και 10ης ημέρας. Tρεμουλιάσματα του κεφαλιού υποδηλώνουν την μόλυνση του κοπαδιού.

Τα μολυσμένα πτηνά αρχικά παρουσιάζουν μια απαθή έκφραση στα μάτια, ακολουθεί προοδευτικός αποσυντονισμός κινήσεων, λυγισμός των ποδιών (κάθισμα), τρεμούλιασμα του κεφαλιού και του λαιμού και τελικά παράλυση ή γενική κατάπτωση. Η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί εργαστηριακά με έλεγχο αντισωμάτων.

Δεν υπάρχει θεραπεία σε οξεία ξεσπάσματα της ασθένειας. Ο έλεγχος είναι μέσω προφύλαξης μόνο. Τα προσβεβλημένα πτηνά θα πρέπει να θανατώνονται και να αποτεφρώνονται. Ως μέτρο προφύλαξης θα πρέπει τα προς εκκόλαψη αυγά να προέρχονται από γονείς με ανοσία που επιτυγχάνεται με τον κατάλληλο εμβολιασμό.

Coronaviral enteritis
Η Coronaviral enteritis είναι μια οξεία και πολύ μεταδοτική ασθένεια των γάλων κάθε ηλικίας. Μεταδίδεται με απορρόφηση από μολυσμένα υλικά και την κατάποση επιμολυσμένης τροφής. Δεν μεταδίδεται μέσω του αυγού, αλλά από άμεση και έμμεση επαφή. Tα άρρωστα πτηνά κρυώνουν, τερετίζουν και αποζητούν την ζέστη. Άλλα συμπτώματα είναι δυσανεξία, απώλεια ορέξεως και βάρους, διάρροια, αφυδάτωση, κυάνωση και τελικά θάνατος. Η θεραπεία συνίσταται σε χορήγηση αντιβιοτικών και βιταμινών στην τροφή τους.

Egg drop Syndrome
Η ασθένεια Egg drop syndrome είναι μεταδοτική νόσος των ωοπαραγωγικών ορνίθων και την χαρακτηρίζει το πολύ λεπτό κέλυφος των αυγών ή και η έλλειψη κελύφους. Δεν υπάρχει επιτυχής φαρμακευτική θεραπεία, παρά μόνο αποφυγή μετάδοσης με την απολύμανση των εκκολαπτικών μηχανών. Μετά την επόμενη πτερόρροια συνήθως η αυγοπαραγωγή αποκαθίσταται.

Equine Encephalitis in Birds
Μεταδοτική ασθένεια των πτηνών, θηλαστικών, ίππων και ανθρώπων προκαλούμενη από ιό. Φορείς του ιού είναι τα μολυσμένα με τον ιό κουνούπια. Τα συμπτώματα είναι ανορεξία, δυσκολία στην βάδιση και παράλυση. Απαιτείται εμβολιασμός των πτηνών σε ηλικία μεγαλύτερη των 6 εβδομάδων.

Infectious Bursal Disease
Οξεία μεταδοτική ασθένεια νεαρών ορνίθων που χαρακτηρίζεται από ήπια αναπνευστικά συμπτώματα, λευκά και υδαρή περιττώματα, δυσανεξία και φλεγμονή του στήθους. Μεταδίδεται από πτηνό σε πτηνό ή από επαφή με μολυσμένο περιβάλλον. Δεν υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία παρά μόνο πρόληψη με τον κατάλληλο εμβολιασμό.

Avian lymphoid Leukosis
Νεοπλασματική ασθένεια των ορνίθων που χαρακτηρίζεται από τον σχηματισμό μεταστατικών όγκων σε ιστούς και ζωτικά όργανα. Ο ιός έχει μεγάλη περίοδο επώασης του και για αυτόν τον λόγο παρατηρείται μετά την ηλικία των 16 εβδομάδων. Η ασθένεια προκαλεί προοδευτική αδυναμία, κάμψη και χλόμιασμα του λειριού, πρησμένη κοιλιά και θάνατο. Στα τελικά στάδια εμφανίζεται πρασινωπή διάρροια. Δεν υπάρχει θεραπεία.

Marek’s Disease
Ιογενής νεοπλασματική ασθένεια των ορνίθων που χαρακτηρίζεται από σχηματισμούς όγκων στο νευρικό σύστημα, τα ζωτικά όργανα, τους μύες και τους ιστούς.

Προσβάλλει κοτόπουλα μεταξύ ηλικίας 2 με 16 εβδομάδων. Κατάλληλος εμβολιασμός προφυλάσσει από τον σχηματισμό όγκων αλλά όχι από την μόλυνση. Μολυσμένα πτηνά είναι μόνιμοι φορείς. Δεν υπάρχει θεραπεία.

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

Από την πολυετή προσωπική μου εμπειρία, αλλά και από παρατηρήσεις φίλων μου ερασιτεχνών, η πλειονότητα των περιστατικών που παρουσιάζονται στην χώρα μας αφορούν κυρίως σε αναπνευστικές νόσους που οφείλονται γενικώς σε διάφορα στελέχη μυκοπλασμάτων και σε κοκκιδιώσεις σε νεαρά πτηνά (κόκκινη κουτσουλιά με αίμα).

Για την αντιμετώπιση αυτών των περιπτώσεων μυκοπλασμάτων έχουν δοκιμαστεί με επιτυχία διάφορες εναλλακτικές θεραπείες ως εξής:

α. στο πόσιμο νερό σκόνη Tylan για 4 ημέρες και στην συνέχεια σκόνη Consumix μαζί με πολυβιταμίνες για άλλες 4 ημέρες.

β. στο πόσιμο νερό σκόνη Lincospectin για 5 ημέρες

γ. στο πόσιμο νερό Baytril για 5 ημέρες

δ. στο πόσιμο νερό σκόνη Denagard για 3 – 5 ημέρες

Προσοχή πρέπει να δοθεί στις δοσολογίες του κάθε κατασκευαστή και ανάλογα με την βαρύτητα της νόσου θα πρέπει να σιγουρευτούμε ότι τι κάθε άρρωστο πτηνό θα έχει πρόσβαση, αλλά και θα πίνει το νερό με τα φάρμακα.

Σε μεμονωμένες περιπτώσεις και η ενέσιμη Lincospectin έχει ικανοποιητικά αποτελέσματα.

Για την αντιμετώπιση των περιπτώσεων κοκκιδιώσεων άριστα αποτελέσματα έχει η χρήση της σκόνης ESB3 στο πόσιμο νερό για 3 ημέρες ή του υγρού Baycox στο πόσιμο νερό.
Tylan , ένα φάρμακο για πτηνά
Ετικέτες

Δημοσίευση σχολίου

Παναγιωτα Ιωαννιδου

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ
ΜΟΥ ΧΑΡΙΣΑΝ ΕΝΑ ΝΕΑΡΟ ΚΟΚΟΡΙ ΠΡΙΝ ΛΙΓΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΕΚΛΕΙΣΕ ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΕΧΕΙ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΔΕΝ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΕ ΚΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ
ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΑΡΡΩΣΤΙΕΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΕ ΚΑΤΙ ΕΝΕΣΗΜΟ ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΝΕΡΟ ΤΟ ΒΡΙΣΚΩ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟ ΤΟ ΑΛΛΑΖΩ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ (ΕΦΟΣΣΩΝ ΤΟ ΛΕΡΩΝΟΥΝΕ ) ΚΑΙ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟ
ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΦΤΙΑΞΩ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΡΑΤΣΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΙΣ ΑΝΑΦΕΡΕΤΕ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΤΙΜΕΣ ΝΑ ΜΠΟΥ ΔΩΣΕΤΕ ΚΑΙ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ
ΥΣ ΕΙΜΑΙ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗΣ (ΦΑΝΗΚΕ ?)
Ε-MAIL : giotaioann@hotmail.gr

Για λεπτομερειες στις ασθενειες ρωτα καποιον κτηνιατρο με γνωσεις για πτηνα, οσο για τιμες ρωτα φαρμες που εχουν ΜΟΝΟ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΕΝΕΣ ΚΟΤΕΣ και οχι πλανοδιους!!!!
Ριξε μια ματια εδω... http://zwakia.blogspot.com/2013/11/kotes-avgoparagogis-agora-aggelies.html

ΚΑΛΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΡΩΤΉΣΩ, ΕΧΩ ΚΑΠΙΕΣ ΚΟΤΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΡΟΧΟ ΚΑΙ ΠΡΙΖΩΝΤΕ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ. ΤΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΙΑΤΡΕΙΑ; ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

Αν θελετε καθαρα πουλια απο ολες τις ρατσες υπαρχει ο Θ. Ιμβρου 6985939199

Ειδικα αυτοι που κυκλοφορουν με τα φορτηγακια 9 στους 10 εχουν αρρωστιαρικα πουλια και θα κολησουν τα δικα σας υγιει πουλια και θα χασετε ολα τα ζωντανα σας στο αψε σβησε.... ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ ΧΩΡΙΣ ΧΑΡΤΙΑ!

Αν ησουν επαγγελματιας θα το "εξαφανιζες" με συνοπτικες διαδικασιες και δεν θα ειχες αγαπη για τα πουλια αλα για τη τσεπη σου

piga sto giarto ta kotopoula pireto adinata mabra apo kato stin kilia pethenoun 2 minon diagnosi kolobaxtiridia sicemiai antibiosi baytril bitamines vitasol plusr rotao thaginoun kala 17 iouli bgazo ke ala mikra defteri mera ebolio sto nerosimera 23 iouli bazo themometro 39 pireto den exou pai me ala kotopoula ta exo spiti fai prooris anaptijis mipos ftei i klosomixani mou bgazi ke anapira mixani covatutto 100 bathmous 100 bathmouseyxaristo kalinixta

ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ ΠΑΤΗΣΤΕ ΦΟΡΤΩΣΗ

[disqus][facebook][blogger]

Ξ¦ΟŒΟΞΌΞ± επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget