01/25/10

Στη νήσο Margarita της Βενεζουέλας η τοπική Αστυνομία είναι επιφορτισμένη με ένα πολύ ιδιαίτερο καθήκον. Κάθε βράδυ μέλη της τοπικής περιβαλλοντικής οργάνωσης PROVITA, για τη διάσωση των παπαγάλων Amazona Barbadensis «πράσινοι παπαγάλοι με κίτρινους ώμους», υπό την προστασία της Αστυνομίας, μαζεύουν τους νεαρούς παπαγάλους από τις φωλιές τους και τους μεταφέρουν στο Αστυνομικό Τμήμα. Εκεί τα απειλούμενα και σπάνια αυτά πτηνά περνούν τη νύχτα τους με ασφάλεια, μακριά από τους ανθρώπους που καραδοκούν για να τα αρπάξουν. Το ταξείδι της επιστροφής ξεκινά στις 4 το πρωί, προκειμένου να προλάβουν τα μικρά το πρώτο τους γεύμα, αφού οι γονείς αρχίζουν το τάισμα με το πρώτο φως της ημέρας. Δεν παίζει κανένα ρόλο αν τα μικρά τοποθετηθούν στην ίδια φωλιά απ’την οποία τα πήραν, ισχυρίζονται οι βιολόγοι της PROVITA. Οι ενήλικοι παπαγάλοι θα ταίσουν οποιονδήποτε νεοσσό βρουν στη φωλιά τους.Μακάρι και οι δικοί μας αστυνομικοί να επιφορτιστούν με τέτοιου είδους καθήκοντα!

O οξύρρυγχος είναι ψάρι μεγάλου μήκους με χαρακτηριστικό μακρύ ρύγχος που ζει στον Εύξεινο Πόντο, στην Κασπία, στην Αζοφική θάλασσα, σε ποτάμια της Ρωσίας και αλλού. Από τα αυγά του εξάγεται το μαύρο χαβιάρι, εκλεκτό έδεσμα για πλούσια τραπέζια. Εξού και συνηθίζεται να λέγεται για κάτι πολύ ακριβό: «Μα τι είναι μαύρο χαβιάρι?»Τους ψαρεύουν, τους σχίζουν την κοιλιά για να πάρουν από τους θηλυκούς τα πολύτιμα αυγά και τους πετάνε πίσω στη θάλασσα. Η υπεραλιεία τους είχε ως αποτέλεσμα την ιλιγγιώδη μείωση της παραγωγής του χαβιαριού τις τρεις τελευταίες δεκαετίες. Όμως το ανθρώπινο δαιμόνιο βρήκε τη λύση. Σε λίμνες που έχουν δημιουργήσει στη Λετονία, από καθαρό αρτεσιανό νερό, το οποίο αντλούν από 150 μέτρα βάθος, εκτρέφουν κοπάδια οξυρρύγχων. Μεγαλώνουν τα ψάρια και σε 5 χρόνια τους παίρνουν τα αυγά με τρόπο που οι οξύρρυγχοι μένουν ζωντανοί, παραγωγικές μηχανές στα χέρια των ανθρώπων. Σε απόσταση 15 λεπτών από τη Ρίγα, την πρωτεύουσα της Λετονίας, σε μια μεγάλη αποθήκη, σε συνθήκες εργαστηρίου, σε τσιμεντένιες λεκάνες βάθους 3 μέτρων, τα αυγά των οξυρρύγχων αποσπώνται με μασάζ, μέσω μιας τομής στο κάτω μέρος της κοιλιάς τους. Μετά τα ρίχνουν πίσω στο εκτροφείο και σε 14 μήνες, που θα έχουν παραχθεί καινούρια αυγά, θα τα ξαναπιάσουν «για μια μικρή τομή και ένα ευεργετικό μασάζ»… Οι οξύρρυγχοι μπορούν να ζήσουν 30-35 χρόνια και όσο παράγουν αυγά θα τους σχίζουν την κοιλιά για να μη λείψει απ’ τα τραπέζια το εκλεκτό αυτό έδεσμα, για τους λίγους «εκλεκτούς της γης»…

ΞžΒ¦ΞŸΒŒΞŸΒΞžΞŒΞžΒ± ΞžΒµΞŸβ‚¬ΞžΞ‰ΞžΞŠΞžΞΞžΞ‰ΞžΒ½ΞŸβ€°ΞžΒ½Ξžβ€•ΞžΒ±ΞŸβ€š

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget