2017


Ποιο είναι το πιο φονικό θηλαστικό του πλανήτη; Το λιοντάρι, η αρκούδα, ο άνθρωπος;
H τιμή ανήκει σε κάτι που κανείς δεν θα περίμενε, μιας και μοιάζει τρισχαριτωμένη: μιλάμε για τη σουρικάτα!
Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση «Nature», η σουρικάτα, ένα είδος αφρικανικής μαγκούστας, αποδείχτηκε πιο αιμοβόρα από κάθε άλλο από τα 1.024 είδη θηλαστικών που εξετάστηκαν σε όρους σκοτωμών εντός του είδους.
Μπορεί το ίντερνετ να λατρεύει τα αξιολάτρευτα μικρά της σουρικάτας και η ίδια να μοιάζει καλοκάγαθη, οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Γρανάδα διατείνονται ωστόσο ότι μία στις πέντε σουρικάτες χάνουν τη ζωή τους από τα χέρια κάποιας άλλης σουρικάτας. Αυτή η ποσόστωση φέρνει τις σουρικάτες στην πρώτη θέση των ζωικών δολοφόνων, αφήνοντας πίσω πιθήκους και λεμούριους και ακόμα πιο πίσω λιοντάρια, λύκους, λεοπαρδάλεις και αρκούδες.
Γιατί στρέφονται όμως οι σουρικάτες στο δικό τους είδος διαθέτοντας τόσο δολοφονικά ένστικτα; Οι ερευνητές του ισπανικού πανεπιστημίου μάς λένε ότι οι ενήλικες σουρικάτες σκοτώνουν συχνά τα μικρά τους για να εξοικονομήσουν πόρους, την ίδια ώρα που σκοτώνονται μεταξύ τους για να διατηρήσουν τις εύθραυστες ισορροπίες της κοινότητας.
Στις κοινωνίες τους ελάχιστα αρσενικά έχουν το δικαίωμα της αναπαραγωγής και τα μικρά που προκύπτουν από ενώσεις κατώτερων μελών εξοντώνονται, ώστε να γίνει χώρος για τους απογόνους των ισχυρότερων αρσενικών.
Αφήνοντας τις θανάσιμες σουρικάτες κατά μέρος, ο σκοπός της έρευνας ήταν να ανιχνεύσει τις βιολογικές βάσεις της ανθρώπινης βίας σε σχέση με το ζωικό βασίλειο. Κι εδώ τα πράγματα είναι και πάλι εντυπωσιακά, καθώς ο άνθρωπος δεν περιλαμβάνεται καν στις πρώτες 30 θέσεις των πιο φονικών και βίαιων θηλαστικών του πλανήτη. Ο σύγχρονος άνθρωπος, σε σχέση με τα ζώα, είναι ειρηνικός, αφού μόλις το 0,01% των θανάτων του προκαλείται από ανθρωποκτονία…
Suricata suricatta, αφρικάανς Meerkat
Ο σύγχρονος άνθρωπος βέβαια, καθώς το αντίστοιχο ποσοστό των ανθρωποκτονιών κυμαινόταν στο 12% στον Μεσαίωνα!
Η σουρικάτα (Suricata suricatta, αφρικάανς Meerkat, στα ελληνικά αναφέρεται επίσης μίρκατ ή μέρκατ, από τα αγγλικά και τα αφρικάανς αντίστοιχα) είναι μικρό θηλαστικό που ανήκει στην οικογένεια της μαγκούστας. Οι σουρικάτες ζουν στην έρημο Καλαχάρι από την Μποτσουάνα, τη Ναμίμπια και τη Νότιο Αφρική σε ομάδες των 20 ή περισσοτέρων μελών και έχουν διάρκεια ζωής 12-14 χρόνια. Το κυριότερο χαρακτηριστικό τους είναι ότι σε τακτά χρονικά διαστήματα στέκονται όρθια για αρκετό χρονικό διάστημα πατώντας στα πίσω πόδια τους και χρησιμοποιώντας την ουρά τους για στήριγμα, με σκοπό να προσέχουν για να δουν αν έρχεται κάποιο άλλο ζώο από το οποίο να κινδυνεύουν. Το βράδυ μένουν σε υπόγειες φωλιές, ενώ βγαίνουν έξω μόνο την ημέρα. Οι σουρικάτες είναι ζώα που διαθέτουν αρκετοί ζωολογικοί κήποι.


6* Resort in Rhodes
Τα αρχιτεκτονικά σχέδια είναι έτοιμα και οι προβλέψεις ιδιαίτερα αισιόδοξες! Όσο περνάει ο καιρός, θα φτάνει όλο και πιο κοντά στην ολοκλήρωση της κατασκευής του το πρώτο ξενοδοχείο 6 αστέρων στην Ελλάδα. Το νέο ξενοδοχειακό συγκρότημα που θα ανεγερθεί στην Ρόδο, θα αποτελέσει το απόλυτο σημείο αναφοράς για πολυτελείς διακοπές και αμέτρητες απολαύσεις για ένα συγκεκριμένο κοινό.

Με εντυπωσιακή δυναμικότητα 1.000 κλινών και ποικιλία δωματίων από family rooms, superior deluxe, superior, deluxe rooms, μέχρι και villas, luxury suites, suites, executive business, το συγκρότημα θα είναι ουσιαστικά μια «κλειστή» all inclusive πολιτεία χαλάρωσης και διασκέδασης. Στην 95 στρεμμάτων έκτασή του θα περιλαμβάνει 6 εστιατόρια, 9 μπαρ, conference center, fitnesscenter spa, εσωτερική πισίνα, playrooms, private cinema, private club και kids club. Επιπλέον εντός του συγκροτήματος θα υπάρχει recreation area, water park, γήπεδα τένις, μπάσκετ, mini golf, γήπεδα 5×5 κ.α.Η τεράστια οικονομική επένδυση, σύμφωνα με το αρχιτεκτονικό γραφείο Bobotis & Bobotis Architechts που έχει αναλάβει τη μελέτη, σχεδιάζεται να έχει ολοκληρωθεί εντός του 2018 και έχει ο σχεδιασμός της έχει στηριχθεί σε μία διακριτή ιδέα που αποτελεί και την χαρακτηριστική «ταυτότητα» του έργου.

To concept που αποτέλεσε την βάση του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού, είναι η ιστορία του νησιού της Ρόδου, που αποτυπώνεται και εκπροσωπείται από την Παλιά Πόλη και πιο συγκεκριμένα από το επιβλητικό της κάστρο. Για τον λόγο αυτό θα δημιουργηθεί ένα «τείχος», πάνω στο οποίο ένθετα θα τοποθετηθούν εξώστες και κτιριακοί όγκοι, ως συμβολική αναφορά στις κατασκευές που προστέθηκαν στο τείχος του κάστρου στο πέρασμα των αιώνων.

Οι επιχειρηματίες που θα υλοποιήσουν την συγκεκριμένη επένδυση, επί του παρόντος επιθυμούν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους, και όπως μεταφέρουν κάποιοι εκπρόσωπο, στοχεύουν μαζί με άλλες ενέργειες να ανατρέψουν τα τουριστικά δεδομένα στη Ρόδο και σταδιακά να αγγίξουν τις τεράστιες δυνατότητες και τη δυναμική που θα μπορούσε να έχει το νησί.
6* Resort in Rhodes


Συμβιώνουν μαζί με τον άνθρωπο στον πλανήτη γη, αλλά πόσα τελικά γνωρίζουμε γι' αυτά τα υπέροχα πλάσματα;

Οι κατσίκες έχουν τόνο στη φωνή τους

prlralz1
Έρευνες έδειξαν ότι, όπως και οι άνθρωποι, οι κατσίκες μπορούν να αλλάξουν τον τόνο της φωνής τους ανάλογα με τις συνθήκες και το περιβάλλον που κινούνται.

Υπάρχει ένα είδος μέδουσας που είναι «αθάνατο»

prlralz2
Αυτό το πλάσμα μπορεί να αναπαράγει τους ιστούς του σώματός του χρησιμοποιώντας βλαστοκύτταρα, ουσιαστικά αναπλάθοντας τον εαυτό του. Έχει τη μοναδική ικανότητα, σε συνθήκες στρες ή σε περίπτωση τραυματισμού, να επιστρέφει από την ώριμη ηλικία σε πρώιμο στάδιο.

Οι πιγκουίνοι κάνουν πρόταση γάμου στην αγαπημένη τους

prlralz3
Τα συγκεκριμένα ζώα, όταν επιλέγουν έναν σύντροφο γίνεται το εξής: Το αρσενικό θα κάνει πρόταση στο θηλυκό με ένα βότσαλο ως σύμβολο της αγάπης του.

 Οι ελέφαντες έχουν πολύ ιδιαίτερες κοινωνικές συνήθειες

prlralz4
Οι ελέφαντες μπορούν να κλάψουν και να γελάσουν. Επίσης κάνουν κάποιου είδους τελετές για να υποδεχτούν ένα νέο μέλος στην οικογένεια ή να αποχαιρετίσουν κάποιον που πέθανε.

Οι αγελάδες έχουν στενούς φίλους

prlralz5
Μελέτες έχουν δείξει ότι οι αγελάδες είναι πολύ κοινωνικές και μπορούν να έχουν έναν αγαπημένο φίλο ανάμεσα στο κοπάδι τους. Εάν διαχωριστούν από αυτόν τον φίλο, μπορεί να έχουν άγχος.

Τα τραγούδια της φάλαινας εξαπλώνονται όπως και η ανθρώπινη μουσική

prlralz6
Σε περιοχές που ζουν πολλές φάλαινες, τραγουδούν όλες το ίδιο τραγούδι. Πολλές φορές αυτοί οι ήχοι που μοιάζουν με τραγούδι, ταξιδεύουν σε άλλες ομάδες φαλαινών, οι οποίες το μαθαίνουν και αυτές, όπως κάνουν και οι άνθρωποι με τις μουσικές.

Τα στρείδια μπορούν να αλλάξουν φύλο

prlralz7
Ανάλογα με το ποιο είναι το πιο χρήσιμο για την κάθε περίοδο ζευγαρώματος, τα στρείδια μπορούν να αλλάξουν το φύλο τους.

Οι αρσενικοί ιππόκαμποι κρατούν τα μικρά τους

prlralz8
Οι ιππόκαμποι είναι μονογαμικοί. Όταν πρόκειται να ζευγαρώσουν, τα αρσενικά μεταφέρουν γονιμοποιημένα αυγά σε ένα μέρος μέχρι να είναι έτοιμα να γεννηθούν. Οι ιππόκαμποι κρατούν επίσης τις ουρές των μικρών τους όταν κολυμπούν, με τον ίδιο τρόπο που οι άνθρωποι κρατούν τα χέρια τους.

Τα θηλυκά λιοντάρια έχουν στενές σχέσεις για μια ζωή

prlralz9
Τα θηλυκά λιοντάρια που είναι αδέρφια μένουν μαζί για όλη τους τη ζωή. Όταν αποκτήσουν παιδιά, τα θηλυκά παραμένουν με τις μητέρες και τις θείες τους ενώ τα αρσενικά ανεξαρτητοποιούνται.

Ο μανάτος αποτέλεσε έμπνευση για το μύθο της γοργόνας

prlralz10
Τα συγκεκριμένα ζώα, όταν έτρωγαν στην επιφάνεια του ωκεανού, είχαν μερικές φορές φύκια κολλημένα γύρω από τα κεφάλια τους, που έμοιαζαν με μακριά μαλλιά. Αυτό, σε συνδυασμό με τις ουρές τους, οδήγησε πολλούς ναυτικούς να πιστέψουν ότι είχαν δει μια γοργόνα.


Είναι κάτι που το έχουν ζήσει ή το ζουν πολλοί σκυλογονείς: βγαίνεις βόλτα με το σκύλο σου και ανακαλύπτει πεταμένο στο δρόμο ένα αγνώστου προελεύσεως κομμάτι φαγητού και απλά πρέπει να το μυρίσει και πολλές φορές να προσπαθήσει να το φάει.

Δυστυχώς, στην Ελλάδα είναι πολύ συνηθισμένο σε πεζοδρόμια, δρόμους και πάρκα να βρίσκεις πεταμένα σκουπίδια και υπολείμματα φαγητών, και ακόμα χειρότερα φόλες.

Πώς θα σιγουρευτείς, όμως, ότι ο σκύλος σου δεν θα προσπαθεί κάθε φορά που βγαίνετε βόλτα να αρπάξει ό,τι βρει στο δρόμο σαν να ήταν ξεχωριστή λιχουδιά και να εξαρτιόταν η ζωή του από αυτό;

Το μεγαλύτερο λάθος που κάνουμε είναι ότι με το που εντοπίζει ο σκύλος μας κάτι που θέλει να μυρίσει/φάει οπωσδήποτε, τον τραβάμε απότομα με το λουρί. Το ξέρω, είναι μία αντίδραση που έρχεται αυθόρμητα, ωστόσο έχει το αντίθετο αποτέλεσμα. Στέλνει το μήνυμα στο σκύλο σου ότι αυτό είναι «απαγορευμένος καρπός» και από απλό ενδιαφέρον αποκτά εμμονή με το να το φάει. Για αυτό αν το έχεις κάνει κι εσύ, θα έχεις διαπιστώσει ότι αμέσως μετά το δικό σου τράβηγμα έρχεται το δικό του με τη διπλάσια ένταση.

Τι πρέπει να κάνεις λοιπόν: μην απομακρύνεις το σκύλο σου από τον «πειρασμό», ούτε τον «πειρασμό» από το σκύλο. Ο στόχος σου είναι να το βλέπει και να μπορεί να περάσει από δίπλα του χωρίς να θέλει να το φάει.

Προσπάθησε να του μάθεις και από το σπίτι την εντολή «άστο», χρησιμοποιώντας το μπολ του φαγητού του και λιχουδιές για να είσαι προετοιμασμένος. Να του το λες με ήρεμη και σταθερή φωνή για να τον βοηθήσεις να αποκτήσει αυτοέλεγχο στη θέα του φαγητού.

Στη βόλτα, περπάτα κανονικά, έως και αργά για να έχεις το χρόνο να ελέγξεις το χώρο αλλά και την αντίδρασή σου αν εντοπίσεις πράγματα που μπορεί να φάει.

Σταμάτα το σκύλο σου πριν φτάσει στο φαγητό, χωρίς να τον τραβήξεις. Δώστου να καταλάβει ότι δεν θα τον αφήσεις να το πάρει για να του κόψεις τη φόρα.

Επόμενο βήμα είναι να του τραβήξεις την προσοχή από αυτό που θέλει να φάει, αναγκάζοντάς τον να σε κοιτάξει. Μόλις σταματήσει να το κοιτάει πες του «άστο» και επιβράβευσέ τον με μία λιχουδιά ή ένα άγγιγμα.

Τις λιχουδιές ή ένα παιχνίδι θα τις χρειαστείς και σε περίπτωση που έχει προλάβει να αρπάξει στο στόμα του κάτι που δεν πρέπει. Για να του το πάρεις θα πρέπει να τον επιβραβεύσεις με κάτι άλλο, ώστε να σιγουρευτείς ότι την επόμενη φορά θα θέλει να το αφήσει γιατί θα περιμένει τη λιχουδίτσα του.

Τέλος, να θυμάσαι ότι πάντα χρειάζεται πρόληψη από την μεριά σου. Απόφυγε, αν μπορείς, μέρη χωρίς φως όπου δεν μπορείς να δεις τι υπάρχει κάτω, μάθε στο σκύλο σου να περπατάει δίπλα σου και να μην απομακρύνεται μόνος του και πρόσεχε όταν κυκλοφορείτε σε μέρη όπου στο παρελθόν είχαν πετάξει φόλες.
Κείμενο: Ελβίρα Δρακάκη


Τα κουνελάκια διακρίνονται σε περισσότερες από 45 ράτσες!
Επειδή όμως μας ενδιαφέρουν κυρίως οι ράτσες των κουνελιών που είναι ιδανικά για κατοικίδια ΚΟΥΝΕΛΙΑ, θα αναφέρω λίγο από όλες τις ράτσες και θα τονίσω ποιες είναι οι ιδανικές.Αφού δείτε το βίντεο, θυμηθείτε ποια κουνελάκια σας άρεσαν και μάθετε περισσότερα για την ράτσα τους στις παρακάτω πληροφορίες!

Μεγάλες Ράτσες:

Βρετανικός γίγας (η μεγαλύτερη ράτσα στον κόσμο).
Κουνέλι Γαλλίας με πεσμένα αυτιά.
Γίγας Παπιγιόν (Πεταλούδα).


Μεγάλες έως μεσαίες ράτσες:

Νέας Ζηλανδίας (ιδανικά για κατοικίδια).Μπεζ (ιδανικά για κατοικίδια).Πέρλφι (ιδανικά για κατοικίδια - δραστήριο και φιλικό).Μάρτεν Σέιμπλς (ιδανικά για κατοικίδια).
Βιέννης χρωματιστό και άσπρο (ιδανικά για κατοικίδια παιδιών).
Ράινλαντερ (ιδανικά για κατοικίδια).
Κουνέλι Αγγλίας με πεσμένα αυτιά (τα αυτιά χρειάζονται ιδιαίτερη φροντίδα).
Κουνέλι Καμπανίας.
Βέλγικος Λαγός, Μαύρος και Καφέ Βέλγικος Λαγός και Λευκός Βέλγικος Λαγός (τίποτα κοινό με τον άγριο λαγό).
Κουνέλι της Καλιφόρνιας.
Λευκός Γίγας του Χοτό (χαρακτηριστικό "i-liner" γύρω από μάτια).
Αρλεκίνος (γαλλική ράτσα).
Βρετανικό Κουνέλι (από τις πιο εντυπωσιακές ράτσες).
Γκουβενόρ (έχει κόκκινη λάμψη στα μάτια).
Κουνέλι Γερμανίας με πεσμένα αυτιά (νέα ράτσα).


Μικρές ράτσες (όχι νάνοι):

Μικρό Λοθάρινγκερ (ιδανικά για κατοικίδια).
Κουνέλι Ιμαλαΐων (ιδανικά για κατοικίδια).
Κουνέλι Ολλανδίας (από τις αρχαιότερες ράτσες).
Ταμπά (ιδιαίτερα δημοφιλές).
Ασημί (ακατάλληλα για κατοικίδια λόγω υπερδραστηριότητας).
Χολστλάντερ (ακατάλληλα για παιδιά λόγω υπερδραστηριότητας).


Ράτσες με βάση το Τρίχωμα:

Κοντό Τρίχωμα (ή κουνέλια Ρεξ): Είναι χαρακτηριστική η βελουδένια αίσθηση του τριώματός τους. Τα κουνέλια Ρεξ υπάρχουν σε πολλά χρώματα και συνεχώς βγαίνουν καινούργια. Σπάνια εξαίρεση αποτελεί το μονόχρωμο. Κοινώς... μπασταρδάκια! Χιχι!!
Μακρύ Τρίχωμα: Αν αποφασίσετε να αγοράσετε ένα μαλλιαρό κουνελάκι, τότε υπάρχουν 2 είδη αυτού: Το κουνέλι "Αλεπού" και το μοναδικό κουνέλι "Αγκύρας" (στα οποία είναι σπάνιο να βρεθεί νάνος).
Τα Σατινέ Κουνέλια: το τρίχωμά τους είναι πιο λεπτό και έχει μεγάλη ποικιλία. Χαρακτηρίζεται από μία ιδιάζουσα λάμψη. Δεν θα αργήσουμε να δούμε Σατινέ Κουνέλια Νάνους!
Σουίς Φοξ.


Ράτσες Γίγαντες:

Γίγαντας της Φλάνδρας (φτάνει έως 8 κιλά).
Γίγαντας του Μπουσκά (φτάνει έως 6 κιλά).
Μπλε της Βιέννης (φτάνει έως 5 κιλά).
Γίγαντας της Ρωσίας (φτάνει έως 5 κιλά).


Μέτριες Ράτσες:

Λευκό του Χοτό (φτάνει έως 4,5 κιλά).
Ρεξ κάστορας (φτάνει έως 4,50 κιλά).
Νορμανδικό (φτάνει 3 έως 4,5 κιλά).
Σαμουά της Τυρένζ (φτάνει 2,5 έως 4,5 κιλά).


Ελαφριές Ράτσες:

Αγγλικό Αρζαντέ Κρεμ (ως 3 κιλά).
Σαμπλέ της Βοσγίας (3 κιλά ιδανικό βάρος).
Νεράιδα του Μάρμπουργκ (2,250 ως 3,350 κιλά).
Σκουροκάστανο της Λωραίνης (ως 2,5 κιλά).


Μικρές Ράτσες (Νάνοι):

Μικρό Ρωσικό (Petit Russe): Αυτιά κοντά, πολύ στητά, σφιγμένα το ένα με το άλλο. Λεπτή και μεταξωτή γούνα. Είναι από τα πιο αγαπημένα οικόσιτα ζωάκια. Μερικοί εκτροφείς ισχυρίζονται ότι το έχουν διασταυρώσει με χωριάτικα κουνέλια βελτιώνοντας την κορμοστασιά του. Ζυγίζει το πολύ 2 κιλά.
Ρεξ Νάνος (Rex Nain): Πλούσια ράτσα με πλήθος χρωμάτων και ποικιλία. Σώμα κοντό και παχουλό, αυτιά κολλητά το ένα με το άλλο, αυτή η ράτσα έχει όλα τα χαρακτηριστικά των νανοποιημένων κουνελιών. Ζυγίζει λιγότερο από 1,5 κιλό.
Πολωνέζικα (Polonaise): Πρόκειται για πολύ μικρά, λευκά κουνέλια, ολοστρόγγυλα, με μικρά, όρθια αυτάκια. Τα μάτια τους είναι ροζ ή μπλε, ανάλογα με την ποικιλία. Δεν έχουν προγούλι. Ζυγίζει το πολύ 1,5 κιλό.
Νάνοι Λιοντάρια (Nain Lion): Ξεχωρίζει από τη γούνα του που παίρνει τη μορφή χαίτης και θυμίζει Ανγκορά. Όπως και οι περισσότερες ράτσες Νάνων, ζυγίζει λιγότερο από 1 κιλό...

kala-azar Leishmaniasis
Καλαζάρ: σώσε το σκύλο σου απο τη λεϊσμανίαση (Συμπτώματα, πρόληψη, θεραπεία) kala-azar Leishmaniasis!
Η λεϊσμανίαση ή Καλαζάρ οφείλεται σε παράσιτο με την ονομασία leishmania που μεταδίδεται στο σκύλο μέσω ορισμένων ειδών σκνιπών. Η σκνίπα είναι ενδιάμεσος ξενιστής και μεταδίδει το παράσιτο όταν ρουφάει αίμα από το ζώο. Την ασθένεια δεν μπορεί να τη μεταδώσει σκύλος σε σκύλο ή σκύλος σε άνθρωπο.
Η σκνίπα που μεταδίδει το παράσιτο ζει σε περιοχές με θερμό κλίμα και παρουσιάζει έντονη δραστηριότητα μετά τη δύση του ηλίου. Γεννά και φωλιάζει σε μέρη σκοτεινά με υγρασία. Το μέγεθος της είναι πολύ μικρό, περίπου το 1/3 μίας κανονικής σκνίπας και πολλές φορές δεν είναι ορατή με το μάτι. Επίσης δεν κάνει θόρυβο όταν πετάει, όπως το κουνούπι. Είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτή.

Από τη στιγμή που η σκνίπα θα τσιμπήσει τον σκύλο μέχρι να εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα μπορεί να μεσολαβήσει χρονικό διάστημα από ένα μήνα έως και χρόνια. Επειδή ο οργανισμός κάθε ζώου είναι διαφορετικός η ασθένεια δεν εμφανίζεται με τον ίδιο τρόπο. Εξαρτάται από τη ανοσολογική αντίδραση του κάθε ζώου. Υπάρχουν επίσης περιπτώσεις ζώων που έχουν αρρωστήσει αλλά δεν εμφανίζουν συμπτώματα και γι αυτό είναι απαραίτητο δύο φορές το χρόνο, άνοιξη και φθινόπωρο, να γίνονται εξετάσεις από κτηνίατρο.
Από τη στιγμή που το ζώο νοσήσει, εάν δεν δεχθεί φαρμακευτική αγωγή θα πεθάνει σε διάστημα από τριών έως και εικοσιτεσσάρων μηνών. Όσο πιο γρήγορα αρχίσετε τη θεραπεία τόσο καλύτερα. Υπάρχουν σκύλοι που έχουν θεραπευτεί 100%.

Κάποια από τα συμπτώματα είναι:
Προοδευτική απώλεια βάρους
Ανορεξία
Κουράζεται εύκολα κατά την άσκηση
Δερματίτιδα
Πρησμένοι περιφερικοί λεμφαδένες

Για να προστατέψεις τον σκύλο σου από τη σκνίπα μπορείς, τους ζεστούς μήνες, να χρησιμοποιείς εντομοαπωθητικό εξωτερικού αλλά εσωτερικού χώρου για κουνούπια και σκνίπες. Υπάρχουν επίσης στα pet shop ειδικά φυτικά σπρέι που μπορείς να απλώσεις στον σκύλο σου με τη δύση του ηλίου. Επίσης περιλαίμιο που περιέχει φυτικά υλικά με απωθητική δράση και σε τακτά χρονικά διαστήματα αντιπαρασιτική αμπούλα (spot) στον αυχένα του σκύλου. Δυστυχώς όμως κανένα προληπτικό μέτρο δεν μας εγγυάται 100% πως δεν θα προσληφθεί ο σκύλος μας από την ασθένεια.

Εδώ και ένα χρόνο περίπου υπάρχει και στη χώρα μας το εμβόλιο κατά της λεϊσμανίαση. Το κόστος είναι περίπου 150 ευρώ. Για να χορηγηθεί στον σκύλο θα πρέπει να μην έχει προσβληθεί από την ασθένεια. Το εμβόλιο γίνεται σε τρεις δόσεις με διάστημα τριών εβδομάδων η κάθε μία. Η ιδανική ηλικία του σκύλου για να δεχθεί το εμβόλιο είναι αυτή των έξι μηνών. Για τυχόν παρενέργειες του εμβολίου συζήτησε με τον κτηνίατρό σου.

Όλα τα παραπάνω είναι στοιχεία για μια πρώτη γνώση της ασθένειας. Για πιο συγκεκριμένες πληροφορίες όσον αφορά την πρόληψη και την θεραπεία της λεϊσμανίασης, μπορείς να απευθυνθείς στον κτηνίατρο σου.
Η ευθύνη της πολιτείας είναι μεγάλη στο θέμα αυτό. Κανονικά θα πρέπει να γίνονται αεροψεκασμοί για την καταπολέμηση της σκνίπας. Επίσης μερίδιο ευθύνης έχουμε κι εμείς. Πριν πιάσουν οι ζέστες πρέπει να κλαδεύουμε θάμνους και περιοχές της αυλής μας που έχει πολλά χόρτα ή σωρούς από ξύλα. Οτιδήποτε μπορεί να αποτελέσει φωλιά για τη σκνίπα πρέπει να απομακρύνεται.


Eκρηκτικές διαστάσεις έχει λάβει η νέα τάση στις ΗΠΑ που δημιουργεί υβριδικά άγρια ζώα για «διασκέδαση», εντυπωσιασμό και ασφαλώς το κέρδος.
Φιλοζωικές οργανώσεις αντιδρούν, πίεσαν και πέτυχαν να να καταθέσει το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης των ΗΠΑ επίσημο αίτημα για τον τερματισμό αυτής της πρακτικής, που εκτός των άλλων προκαλεί σημαντικά πρόβλημα για τα ίδια τα ζώα, αλλά και την εξέλιξη των ειδών.
Η πρακτική διασταύρωσης μεγάλων αιλουροειδών, τίγρεις με λιοντάρια και άλλα είδη, έχει προκαλέσει την έντονη αντίδραση φιλοζωικών οργανώσεων, καθώς τα «frankencats», όπως τα αποκαλούν, παρουσιάζουν σημαντικά προβλήματα υγείας, σύμφωνα με αποτελέσματα ερευνών.

Οι εμπνευστές αυτών των διασταυρώσεων, εκτροφείς άγριων ζώων στις ΗΠΑ, έχουν ως μοναδικό στόχο το αισθητικό αποτέλεσμα αδιαφορώντας για τα ζώα. Επιδίωξή τους είναι να δημιούργησαν σπάνια είδη ώστε να αποκομίσουν περισσότερα λεφτά από πλούσιους που συλλέγουν σπάνια άγρια ζώα. Έτσι δημιουργούν το «Tigon», μια διασταύρωση θηλυκού λιονταριού με αρσενική τίγρη ή το «liger», μια διασταύρωση θηλυκού τίγρη με αρσενικό λιοντάρι.Εκτός από τις βίλες των πλούσιων συλλεκτών, frankencats μπορεί κανείς να συναντήσει και σε ιδιωτικούς ζωολογικούς κήπους. Οι ιδιοκτήτες αυτών των χώρων τα εκθέτουν για «διασκέδαση» των επισκεπτών. Σύμφωνα με τον Guardian στις ΗΠΑ υπάρχουν πάνω από 3.000 τέτοιοι μη αναγνωρισμένοι ζωολογικοί κήποι, οι οποίοι έκαναν την εμφάνισή τους από τη δεκαετία του 1950. «Αυτοί οι άθλιοι γενούν τίγρεις με λιοντάρια για προσφέρουν κάτι ξεχωριστό στους επισκέπτες τους και να κερδίζουν χρήματα», δήλωσε η Carney Anne Nasser από την οργάνωση PETA, μια από τις οκτώ φιλοζωικές οργανώσεις που συνεργάστηκαν με το αρμόδιο αμερικανικό υπουργείο για την κατάθεση αιτήματος για τον τερματισμό αυτών των διασταυρώσεων.
Ενδεικτικό της παράνοιας είναι πως σύμφωνα με το δημοσίευμα του Guardian στις ΗΠΑ υπάρχουν αυτή τη στιγμή περίπου 5.000 frankecats, πληθυσμός που ξεπερνάει τον εκτιμώμενο αριθμό των τίγρεων σε όλο τον κόσμο. «Αυτό το είδος αναπαραγωγής οδηγεί με βεβαιότητα σε προβλήματα υγείας. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να συνεχίζεται. Πρέπει να απαγορευτεί άμεσα», τόνισε η Carney Anne Nasser.


Το μπάνιο, το βούρτσισμα και γενικότερα η περιποίηση του δέρματος των κατοικιδίων σας δεν είναι καλό μόνο για την υγεία τους αλλά ενισχύει και το δικό σας δεσμό μαζί τους.

Κάποιες φορές, βέβαια, οι άνθρωποι υπερβάλλουν, καθώς νομίζουν ότι θα πρέπει να βουρτσίζουν το κατοικίδιό τους για καμιά ώρα, ενώ στην πραγματικότητα αρκούν λίγα μόλις λεπτά.

Οι γάτες απεχθάνονται τις μπάλες από τις τρίχες τους το ίδιο με τους ανθρώπους και έχουν έναν πολύ καλό λόγο γι’ αυτό: Όπως γλείφουν το τρίχωμά τους για να καθαρίσει, καταπίνουν πολλά από τα μαλλιά τους που μαζεύονται στο στομάχι τους και δημιουργούν ένα είδος «καρούλι».

Για να αποφύγετε τη δημιουργία «τριχόμπαλας»:

Βουρτσίστε τη γάτα σας τακτικά. Αν το κάνετε, δεν θα καταπιεί τόσα μαλλιά, ειδικά αν την σκουπίσετε με ένα καθαρό πανί μετά το βούρτσισμα, ώστε να μαζέψει και όσες τρίχες περίσσεψαν και κρέμονται χαλαρές από το δέρμα της. Εάν η γάτα σας έχει μακριά μαλλιά προσπαθήστε να τη βουρτσίζετε κάθε μέρα. Περιορίστε το βούρτσισμα σε 10 έως 15 λεπτά. Μεγαλύτερο χρόνο διάστημα δεν θα κουράσει μόνο εσάς, αλλά θα δημιουργήσει ταραχή και δυσαρέσκεια στη γάτα σας.

Προσπεράστε το μπάνιο. Οι γάτες στην πραγματικότητα δεν έχουν ανάγκη καθόλου απ’ το μπάνιο, αφού είναι σε θέση να φροντίσουν μόνες τους για την προσωπική τους υγιεινή. Η γλώσσα τους είναι σαν βούρτσα και κάθε φορά που πλένονται κάνουν πραγματική… μπουγάδα. Εκτός αυτού κάνουν παράλληλα και… απολύμανση, αφού η θερμοκρασία τους είναι τόσο μεγάλη που σκοτώνει όλα τα μικρόβια.

Ωστόσο, αν αισθάνεστε το τρίχωμα της γάτας σας λιπαρό ή κολλώδες μπορείτε να την κάνετε μπάνιο, αλλά αν δεν το έχετε ξανακάνει θα πρέπει να γίνει με ιδιαίτερη προσοχή. Είναι άλλωστε γνωστό ότι οι γάτες δεν έχουν ιδιαίτερη… αγάπη στο νερό και έχουν υπάρξει περιπτώσεις που κάποιες γάτες παθαίνουν σοκ αν τις βάλετε στο μπάνιο.

Αν ωστόσο το… σηκώνει το μπάνιο, μπορείτε πρώτα να την βουρτσίσετε για να αφαιρέσετε τις χαλαρές τρίχες και στη συνέχεια να την κάνετε μπάνιο, με χλιαρό νερό και ένα μαλακό σαμπουάν. Αφού τελειώσετε, απαραιτήτως σκουπίστε την με μια πετσέτα και αφήστε την να ηρεμήσει.

Ελέγξτε τα αυτιά. Αν τα αυτιά της γάτας σας είναι βρώμικα, καθαρίστε τα με ένα κομμάτι βαμβάκι ή γάζα. Αν δεν μπορείτε να καταλάβετε πώς ακριβώς γίνεται αυτό και προκειμένου να προκαλέσετε κάποια ζημιά, ζητήστε βοήθεια από τον κτηνίατρο, για να σας υποδείξει την ενδεδειγμένη λύση.


Μόλις όμως πετάει το τούβλο, τον περιμένει ένα μάθημα σεβασμού που δείχνει ότι δεν πρέπει να τα βάζουμε με τον καλύτερο φίλο του ανθρώπου.Το βίντεο δείχνει το κακοποιό στοιχείο να πετάει επανειλημμένα τούβλα στον άντρα που βγάζει βόλτα τα σκυλιά του μακριά από ένα εξαγριωμένο πλήθος.
Μετά από δύο ή τρία τούβλα, ένα από τα γερμανικά ποιμενικά ελευθερώνεται και τρέχει προς το μέρος του αλήτη.
Αν και εκείνος είχε όπλο, δεν θα μπορούσε να τα βγάλει πέρα απέναντι στα δύο εξαγριωμένα ζώα.Ο αλήτης δεν αντέχει ούτε δευτερόλεπτα. Έχει πέσει κάτω και τον δαγκώνουν παντού. Του αξίζει κάθε ένα από αυτά τα τραύματα.
Στο τέλος, παρακαλάει για την ζωή του. Ο φιλεύσπλαχνος ιδιοκτήτης τότε προσπαθεί να ελέγξει τα σκυλιά και να σταματήσει την τιμωρία του κακοποιού.Στο τέλος του βίντεο, ο ένας σκύλος είναι υπό έλεγχο, ενώ ο άλλος συνεχίζει να “κυνηγάει” τον αλήτη όπως το αρπακτικό κυνηγάει τη λεία του.


Είμαστε στον Ιανουάριο του 1925 στην Αλάσκα, όταν ο βαρύς αλπικός χειμώνας δεν θα ήταν το μόνο δεινό που θα μάστιζε την πόλη Νομ εκείνη τη χρονιά.

Ο γιατρός της πόλης των 2.000 νοματαίων άρχισε να αναγνωρίζει παντού συμπτώματα ενός θανάσιμου λοιμώδους νοσήματος και σύντομα θα καταλάβαινε πως η πόλη είχε χτυπηθεί από επιδημία διφθερίτιδας.

Το Άνκορατζ, πάνω από 800 χιλιόμετρα μακριά, ήταν το κοντινότερο μέρος με ικανό απόθεμα φαρμάκων, μόνο που η κακοκαιρία το έκανε απροσπέλαστο.

Η παροιμιώδης βαρυχειμωνιά της Αλάσκας, εκεί που οι θερμοκρασίες κλειδώνουν ακόμα και στους -40 βαθμούς Κελσίου και το χιόνι και ο πάγος μετριούνται σε μέτρα, προσυπέγραφε τον βέβαιο θάνατο της πόλης.

Τα αεροπλάνα δεν πετούσαν και το μοναδικό ανοιχτό μονοπάτι ήταν ένας εμπορικός δρόμος μήκους 1.000 χιλιομέτρων που συνέδεε τη Νομ με τον σιδηροδρομικό σταθμό της Νενάνα. Με έλκηθρο, το ταξίδι θα έπαιρνε κάνα μήνα, πολύ αργά δηλαδή για να περιοριστεί η πανδημία που απειλούσε τις ζωές όλων των κατοίκων.

Μια σκυταλοδρομία ζωής θα ήταν η μοναδική λύση, αν και έμοιαζε σαν παραμύθι, μιας και η διφθερίτιδα αποδείχθηκε εντωμεταξύ ιδιαιτέρως μεταδοτική και το αντίδοτο παραήταν μακριά. Κι εκεί που έμοιαζαν όλα χαμένα και η πόλη καταδικασμένη, εκεί μπαίνει στην ιστορία μας ο Μπάλτο!

Σήμερα δεν είναι εύκολο να αποτιμήσει κανείς τη φονική σημασία μιας επιδημίας διφθερίτιδας, μιας και η λοιμώδης νόσος έχει σχεδόν εξαφανιστεί από τη Δύση με τον αποτελεσματικό εμβολιασμό. Στη δεκαετία του 1920 θέριζε όμως και όλες οι ανεπτυγμένες χώρες την έτρεμαν. Μέχρι το 1921 εξάλλου περισσότεροι από 15.000 αμερικανοί πολίτες είχαν πεθάνει από το κορυνοβακτηρίδιο της διφθερίτιδας.

Η νόσος αποτελούσε μεγάλο πονοκέφαλο για τις απομονωμένες πόλεις, καθώς τα φάρμακα αποθηκεύονταν σχεδόν αποκλειστικά σε μεγάλα αστικά κέντρα. Στην περίπτωση της Νομ, για παράδειγμα, η μόνη θεραπεία -ο αντιδιφθεριτικός ορός- βρισκόταν στο Άνκορατζ, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά.

Προσθέστε εδώ τον βάναυσο αλπικό χειμώνα της Αλάσκας που καθιστά επικοινωνίες, εμπόριο και μεταφορές αδύνατες, και ο θάνατος ήταν προ των πυλών για τους ασθενείς της Νομ. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο λήφθηκε η απέλπιδα απόφαση να προσπαθήσει ένα τσούρμο ελκήθρων να φτιάξει μια γέφυρα επικοινωνίας και να σώσει τη ζωή των κατοίκων…

Η Μεγάλη Κούρσα του Ελέους

baaltoodfooggerefd1
Γνωστός και ως Αγώνας Ορού της Νομ, η τιτάνια απόπειρα του 1925 θα γεννούσε έναν παράπλευρο ήρωα από αυτούς που σπάνια αναγνωρίζει ο άνθρωπος εκτός της δικής του επικράτειας. Με τον μοναδικό ανοιχτό δρόμο να μετρά το αστρονομικό νούμερο των 1.000 και πλέον χιλιόμετρων μέσα στις παγωμένες ερημιές της Αλάσκας, ο κατακερματισμός της διαδρομής ήταν μονόδρομος αν ήθελαν να φτάσουν τα φάρμακα σε λιγότερο από έναν μήνα.
Μέχρι τις 27 Ιανουαρίου 1925 ήταν όλα έτοιμα για να ξεκινήσει η κούρσα της ζωής. Ο οδηγός ελκήθρου «Τρελός Μπιλ» Σάνον παρέλαβε τον μαγικό ορό από τον σιδηροδρομικό σταθμό της Νενάνα, με το που κατέφτασε εκεί με κατεπείγον δρομολόγιο από το Άνκορατζ δηλαδή, και ως πρώτος δρομέας πήρε τον δρόμο για τη Νομ.
baaltoodfooggerefd2
Αυτός και τα σκυλιά του παράδερναν στο ανείπωτο κρύο (στους -50 βαθμούς είχε καταποντιστεί εκείνον τον χειμώνα το θερμόμετρο), δίνοντας μια άνιση μάχη με τα αφιλόξενα καιρικά στοιχεία. Τέσσερα χάσκι του πέθαναν στην πορεία και εκείνος λίγο έλειψε να χάσει τη μύτη του από κρυοπάγημα. Κόντρα όμως σε κάθε πρόβλεψη, ο «Τρελός Μπιλ» παρέδωσε τον θεραπευτικό ορό στον επόμενο οδηγό.
Αυτό έγινε αρκετές φορές πριν φτάσουν τα φάρμακα στον Λέονχαρντ Σεπάλα, έναν νορβηγό οδηγό ελκήθρου με θρυλικές ικανότητες που ζούσε πια στη Νομ. Εκείνος είχε προμηθευτεί λίγα χρόνια πρωτύτερα μια σειρά από σιβηριανά χάσκι, τα οποία επιστράτευσε για τον δικό του μαραθώνιο, μιας και ήταν το δυσκολότερο κομμάτι της διαδρομής.
baaltoodfooggerefd3
Επικεφαλής των σκυλιών ήταν ο θρυλικός γερόλυκος Τόγκο, ένα 12χρονο χάσκι που είχε αποδείξει την αξία του στα δύσκολα. Ο Τόγκο οδήγησε αγέρωχα την αγέλη των χάσκι σε μια απόσταση μεγαλύτερη των 170 χιλιομέτρων, στο πιο κακοτράχαλο μάλιστα κομμάτι της διαδρομής, μέσα από παγωμένες λίμνες και πάνω στο όρος Μικρό ΜακΚίνλεϊ σε υψόμετρο 1.500 μέτρων.
Ο Σεπάλα έδωσε κατόπιν το πολύτιμο φορτίο στον Τσάρλι Όλσον, τον προτελευταίο οδηγό της Μεγάλης Κούρσας του Ελέους. Αυτός πέρασε τις δικές του περιπέτειες μέχρι να φτάσει στο σημείο που τον περίμενε ο Νορβηγός Γκούναρ Κάασεν, ο οποίος ήταν επιφορτισμένος με το τελευταίο κομμάτι του δρόμου ως τη Νομ. Θα ήταν ωστόσο τα δικά του 90 χιλιόμετρα αυτά που θα έγραφαν Ιστορία, καθώς με τον Κάασεν θα συναντήσουμε και τον Μπάλτο, τον απροσδόκητο ήρωα της περιπέτειάς μας…

Ο Μπάλτο που λατρεύτηκε ως σωτήρας

baaltoodfooggerefd4
Πριν από την Κούρσα του Ελέους, κανείς δεν θα μπορούσε να προβλέψει τη μοίρα του ασπρόμαυρου χάσκι. Δεν ήταν εξάλλου παρά ένα ράθυμο σκυλί τριών ετών που τοποθετούνταν πάντα στις τελευταίες θέσεις του ελκήθρου, εκεί δηλαδή που κανένας οδηγός δεν θα έβαζε τα καλύτερα σκυλιά του. Ήταν σκύλος εργασίας και όχι σκύλος οδηγός, κι αυτό έχει όσο να πεις τη σημασία του για τη στιγμή που θα χτυπούσε την πόρτα του Μπάλτο η Ιστορία η ίδια.
Κι όμως, για άγνωστο λόγο ο πολύπειρος Κάασεν επέλεξε τον Μπάλτο να οδηγήσει την αγέλη των χάσκι και να γράψει μια λαμπρή ιστορία επιτυχίας κόντρα σε κάθε πιθανότητα. Όχι τον Φοξ του, τον πολύπειρο οδηγό, αλλά τον νεοφώτιστο Μπάλτο. Όταν η αποστολή μπήκε στη Νομ στις 2 Φεβρουαρίου και παρέδωσε τα πολυπόθητα φάρμακα στην τοπική κλινική του ενός γιατρού και των 25 κρεβατιών, η Μεγάλη Κούρσα του Ελέους τα είχε καταφέρει και με το παραπάνω έπειτα από μόλις έξι μέρες.
baaltoodfooggerefd5
Τι ήταν όμως αυτό που έστεψε ήρωα τον Μπάλτο (και τον Κάασεν) των τελευταίων 90 χιλιομέτρων και όχι ένα από τα άλλα 150 σκυλιά (ή τους 20 οδηγούς) που είχαν διανύσει την υπόλοιπη διαδρομή των 900 και πλέον χιλιομέτρων; Το γεγονός φυσικά ότι ο άπειρος Μπάλτο έπεσε σε χιονοθύελλα στους -31 βαθμούς Κελσίου και δεν έχασε τον δρόμο!
Συνέχισε να βαδίζει στο μονοπάτι χωρίς να ξεστρατίσει ούτε στιγμή, παρά το γεγονός ότι η ορατότητα ήταν μηδαμινή. Ταυτοχρόνως, έσωσε την αποστολή σε μια περιπέτεια στο ποτάμι Τόπκοκ και συνέχιζε να βαδίζει αγέρωχα ακόμα και μέσα στο σκοτάδι, καθώς καιρός για στάσεις δεν υπήρχε.
baaltoodfooggerefd6
Κάασεν και Μπάλτο είδαν μάλιστα μια βοηθητική αποστολή που είχε σταλεί για τα τελευταία χιλιόμετρα της κούρσας να κοιμάται και αποφάσισαν να συνεχίσουν παρά την εξοντωτική κούραση. Κι έτσι όταν μπήκαν στη Νομ με τον θεραπευτικό ορό και όλοι έτρεχαν να συγχαρούν τον Κάασεν, εκείνος έδειχνε τον γενναίο του σκύλο ως τον απόλυτο ήρωα της οδύσσειας.
Ο μοναδικός γιατρός της Νομ κατάφερε να σώσει τους πολίτες και να περιορίσει την επιδημία, αφήνοντας τη διφθερίτιδα να διεκδικήσει μόλις πέντε (ή έξι ή εφτά, κατ’ άλλες πηγές) ανθρώπινες ζωές…

Ο περιπετειώδης απόηχος

baaltoodfooggerefd8
Ο Σεπάλα και το αστέρι του Τόγκο, που ήταν εξάλλου θρύλος πολύ πριν από την κούρσα του 1925, ζήλεψαν όμως τη δόξα του Μπάλτο και του Κάασεν, ιδιαίτερα όταν τους συνεχάρη ο ίδιος ο πρόεδρος Κάλβιν Κούλιτζ! Κι αν ομολογουμένως η δόξα για το κατόρθωμα έπρεπε να απλωθεί πάνω απ’ όλους τους οδηγούς και τα δεκάδες σκυλιά, ήταν ο Μπάλτο αυτός που έκλεβε την αγάπη του κοινού και την πραγματική λατρεία του Τύπου.
Ο Σεπάλα έκανε βέβαια τα δικά του κουμάντα, κι έτσι όταν ο ίδιος ο Ρόαλντ Αμούνδσεν βράβευσε τον νορβηγό οδηγό και τον Τόγκο στη Νέα Υόρκη, ο Μπάλτο έμεινε στην απέξω. Όλοι οι κάτοικοι της Νομ θυμούνταν όμως την αγωνιώδη έκφραση της μουσούδας του Μπάλτο όταν ορμούσε στην πόλη, μια γκριμάτσα που σφηνώθηκε στο μυαλό τους και κανείς δεν μπορούσε να βγάλει.
baaltoodfooggerefd14
Η Νέα Υόρκη τίμησε τον γενναίο σκύλο με ένα άγαλμά του στο Σέντραλ Παρκ του Μανχάταν έναν χρόνο μετά τον άθλο του, το οποίο θαυμάζουν ακόμα και σήμερα οι περαστικοί. Και βέβαια όταν πέθανε το 1933, στα 14 του χρόνια πια, το σώμα του ταριχεύτηκε και εκτίθεται έκτοτε στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Κλίβελαντ.
Ο Μπάλτο ήταν μέχρι τότε διασημότητα πρώτου μεγέθους, οργώνοντας με τον Κάασεν τα μήκη και τα πλάτη των ΗΠΑ, καθώς όλοι ήθελαν να τον δουν από κοντά και να χαϊδέψουν το φουντωτό του τρίχωμα. Ο δήμαρχος του Λος Άντζελες του έφτιαξε ένα κλειδί της πόλης σε σχήμα κόκαλου και του το παρέδωσε μπροστά από το δημαρχείο, την ίδια ώρα που το μεγαλύτερο αστέρι του βωβού σινεμά, η ίδια η Μέρι Πίκφορντ, έβαλε ένα στεφάνι γύρω από τον τριχωτό λαιμό του.
baaltoodfooggerefd12
Ποιήματα, τραγούδια και ταινίες έγιναν για τον Μπάλτο και δεκάδες χιλιάδες παιδιά τού έγραφαν συγχαρητήριες επιστολές γεμάτες ευγνωμοσύνη. Χιλιάδες δολάρια μαζεύτηκαν επίσης σε φιλανθρωπικές δράσεις με τον Μπάλτο, που όλα τους πήγαν για καλό σκοπό. Η τύχη του ηρωικού χάσκι δεν θα συνέχιζε όμως στο ίδιο μοτίβο.
Κάποια στιγμή ο Κάασεν θέλησε να επιστρέψει στην Αλάσκα και μόλις το έκανε, η εταιρία που είχε χρηματοδοτήσει τη μεγαλειώδη τουρνέ του στις ΗΠΑ του τα πήρε όλα. Τα έβγαλε σε δημοπρασία και κατέληξαν τελικά σε ένα μουσείο με φρικιά του Λος Άντζελες.
baaltoodfooggerefd9
Ο Μπάλτο δεν ήταν όμως φτιαγμένος για σόου, κι έτσι ήταν κλεισμένος σε ένα κλουβί και υποσιτισμένος. Εκεί τον βρήκε ταλαίπωρο ένας παλιός θηριοδαμαστής που ήταν τώρα επιτυχημένος επιχειρηματίας και πλήρωσε όσο-όσο για να τον σώσει από τη συμφορά. Ακόμα και τοπικές εφημερίδες επιστράτευσε για να γράψουν για το δράμα του Μπάλτο.
Το χάσκι και οι παλιοί του συνοδοιπόροι κατέληξαν στον ζωολογικό κήπο του Κλίβελαντ και έγιναν δεκτοί με ενθουσιασμό στις 19 Μαρτίου 1927. Το 1965, ο πατέρας των πιο διάσημων παπιών του κόσμου, Καρλ Μπαρκς, παρουσίασε έναν σκύλο-ήρωα στις περιπέτειες του Θείου Σκρουτζ που τον είπε «Μπάρκο». Δεν ήταν παρά φόρος τιμής στον Μπάλτο.
baaltoodfooggerefd7
Ο παραγνωρισμένος ήρωας της ιστορίας μας όμως, ο Τόγκο του Σεπάλα, δεν έλεγε να εγκαταλείψει την κούρσα της φήμης. Είχε καλύψει εξάλλου το μεγαλύτερο και δυσκολότερο κομμάτι της διαδρομής και του άξιζαν όσο να πεις τα μετάλλια. Εκείνος είχε καλύψει κοντά 170 χιλιόμετρα, τα περισσότερα από κάθε άλλο οδηγό και σκύλο, και περνούσε στα «ψιλά» της Ιστορίας.
Όταν μάλιστα ο Σεπάλα έμαθε τα νέα για το άγαλμα του Μπάλτο στο Σέντραλ Παρκ της Νέας Υόρκης, ξεσπάθωσε: «Ήταν σχεδόν περισσότερο απ’ όσο μπορούσα να αντέξω όταν το ‘‘σκυλί των εφημερίδων’’ Μπάλτο έγινε άγαλμα για το ‘‘ένδοξο επίτευγμά’’ του». Σεπάλα και Τόγκο όργωσαν επίσης τις ΗΠΑ διεκδικώντας κομμάτι της πίτας. Κάποια στιγμή ο Νορβηγός πούλησε τα σκυλιά του σε ένα εκτροφείο χάσκι, επιστρέφοντας ωστόσο μια στο τόσο για να δει τον παλιόφιλό του. Όταν πέθανε ο Τόγκο το 1929, ταριχεύτηκε και εκτίθεται έκτοτε σε μουσείο της Αλάσκας.
baaltoodfooggerefd13
Ό,τι κι αν έκανε όμως ο Σεπάλα, η εικόνα του εξουθενωμένου Μπάλτο που έμπαινε θριαμβευτής στη Νομ δεν ξεθώριασε ποτέ από τους ανθρώπους που τον είχαν τόσο ανάγκη και συνέχισαν να πίνουν νερό στο όνομά του χωρίς να εμπλακούν ποτέ στις μαρκετίστικες προσπάθειες των δυο οδηγών να πιάσουν την καλή με αιχμή του δόρατος τα ηρωικά σκυλιά τους…


Υπαρχουν ατομα που δεν θέλουν τα ζώα και το γνωρίζουμε. Αλλά υπάρχουν και κάποιοι άνθρωποι που θέλουν να έχουν ζώα, αλλά κάποια στιγμή τα βαριούνται. Αυτοί οι άνθρωποι είναι και οι πιο επικίνδυνοι. Και μπορεί ορισμένοι να έχουν το μυαλό να πάνε τα ζωάκι τους σε κάποιο καταφύγιο ζώων για να του βρουν νέα οικογένεια, αλλά υπάρχουν και αυτοί που τα εγκαταλείπουν στους δρόμο.
Το αφεντικό όμως αυτής της σκυλίτσας όχι μόνο δεν τη βοήθησε αλλά την έθαψε κιόλας ζωντανή επειδή δεν την ήθελε πια. Το μόνο πρόβλημα γι’ αυτόν ήταν η θέληση της σκυλίτσας για ζωή.
Για καλή της τύχη, ένας νεαρός που έβγαζε βόλτα το δικό του σκύλο εκεί κοντά κατάφερε να την εντοπίσει και να τη σώσει. Ο Pedro Dinis αναφέρει

Ήμουν στο σωστό σημείο τη σωστή στιγμή.

Μόνο το κεφάλι της σκυλίτσας ήταν ορατό, ενώ όλο το υπόλοιπο σώμα ήταν μέσα στο χώμα. Αμέσως ο Pedro άρχισε να σκάβει ενώ παράλληλα τον βοηθούσε και ο σκύλος του. Μαζί κατάφεραν να βγάλουν το σκυλάκι από τη τρύπα μέσα στην οποία την είχε δέσει το αφεντικό της.
O Pedro πήρε την σκυλίτσα σπίτι του και μετά από έρευνες βρέθηκε και το πρώην αφεντικό της. Το δικαστήριο στη Γαλλία τιμώρησε με πρόστιμο 31.000 ευρώ τον δράστη και αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης 2 ετών.

ρατσα Basenji Μπασέντζι
Σκύλος που δεν γαυγίζει;
Παρόλο που το γαύγισμα είναι κάτι που έχουμε στο μυαλό μας απόλυτα συνδεδεμένο με το σκύλο, υπάρχει μία ράτσα που δεν το έχει καθόλου στο DNA της.
Ποια είναι;
Το Basenji (Μπασέντζι), ένα μικρό προς μεσαίο σκυλί με ψηλά πόδια και κοντό τρίχωμα με άσπρα σημάδια στα πόδια, το στήθος και την ουρά.
Τα Basenji δεν μπορούν να γαυγίσουν καθόλου και όταν αποφασίσουν να «μιλήσουν» βγάζουν λαρυγγικούς ήχους που μοιάζουν με το λάλημα του πετεινού ή ακόμα και με το κλάμα ενός μωρού!
Για να ξέρεις, θεωρούνται από τις παλαιότερες ράτσες και ορισμένοι μάλιστα τη θεωρούν την πιο αρχαία στον κόσμο. Απεικονίσεις του συγκεκριμένου σκύλου υπάρχουν μάλιστα στα ιερογλυφικά που κοσμούν τους τάφους των φαραώ στην Αίγυπτο.
Υπάρχει η άποψη ότι τα Basenji «έχασαν» την ικανότητα να γαυγίζουν μέσα από την εξέλιξη της ράτσας στην Κεντρική Αφρική (προέλευση του θεωρείται το Κονγκό), όπου χρησιμοποιούνταν ως φύλακες και ενδεχομένως το γαύγισμα θα πρόδιδε τη θέση των ανθρώπων σε κάθε είδους εχθρούς.

Ιδιαίτερα δραστήριο και πιστό, το Basenji λόγω του κοντού του τριχώματος, προσαρμοσμένου σε θερμοκρασίες Αφρικής δεν αντέχει το κρύο. Είναι κατάλληλο για ανθρώπους με αλλεργίες. Να ξέρεις επίσης ότι δεν κουράζει καθόλου τον ιδιοκτήτη του για την περιποίησή του αφού περιποιείται μόνο του τη γούνα του όπως μία γάτα και δεν μυρίζει καθόλου!

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ Basenji (Μπασέντζι)
Βάρος αρσενικό: 9Kg μέχρι 12Kg
Βάρος θηλυκό: 7Kg μέχρι 10Kg
Ύψος αρσενικό: 38 cm μέχρι 44 cm
Ύψος θηλυκό: 32 cm μέχρι 40 cm
Διάρκεια ζωής: 10 χρόνια μέχρι 13 χρόνια
Περιβάλλον: Μέσα στο σπίτι
Μέγεθος: μικρά
Χρώμα ράτσας: άσπρο, κανελλί, μαυρο (ή συνδιασμος και των 3)
Εκπαίδευση απαραίτητη
Περιποίηση: ελάχιστη
Ιατρικά: ελάχιστα
Χρησιμότητα: συντροφιά
Χώρα καταγωγής: Αφρική, Μεγάλη Βρετανία
Ιδιοσυγκρασία: Αθλητικός, Αξιόπιστος, Ατρόμητος, Γενναίος, Ενεργητικός, Έξυπνος


Αρέσει σε όλα τα σκυλιά το νερό και το κολύμπι; Πώς θα βάλω το σκύλο μου για πρώτη φορά στη θάλασσα; Τους κάνει καλό; Είναι μερικές από τις πιο συχνές ερωτήσεις κηδεμόνων.

Ας ξεκινήσουμε όμως με το αν αρέσει σε όλα τα σκυλιά το κολύμπι.
Η απάντηση είναι σαφώς και όχι. Έχει παρατηρηθεί πως σκύλοι κάποιων φυλών είναι γεννημένοι κολυμβητές και απολαμβάνουν στο έπακρο δραστηριότητες στο νερό. Μερικές από αυτές τις φυλές είναι τα Ακίτα, Ριτρίβερ, Πούντλ, Σέττερ, Νέας Γης και Σπάνιελ νερού.
Χωρίς αυτό να σημαίνει πως όλοι οι ημίαιμοι και αυτοί που ανήκουν σε άλλες φυλές λένε όχι σε ένα δροσερό καλοκαιρινό μπανάκι.

Πριν την επιχείρηση «μπάνιο» μια επίσκεψη στον κτηνίατρο μας για να μας δώσει την άδεια και μερικές συμβουλές θεωρείται απαραίτητη. Πάντα ακολουθούμε τις οδηγίες του για άδειο στομάχι προ κολύμβησης και ξέπλυμα με γλυκό νερό μετά το τέλος των δραστηριοτήτων, καθώς και τις συμβουλές του ανάλογα με τη φυλή ή τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του σκύλου μας.

Η πρώτη φορά στο νερό καλό είναι να γίνει σε περιορισμένο χώρο, ώστε ο σκύλος μας να βλέπει την αρχή και το τέλος του νερού. Με άλλα λόγια να έχει πλήρη εικόνα του υδάτινου χώρου, ώστε να νιώθει πως μπορεί ανά πάσα στιγμή να οδηγηθεί έξω από αυτόν.

Μια καλή επιλογή είναι ένα πάρκο με πισίνα για σκύλους. Εκεί μπορείτε να βρείτε διαθέσιμα σωσίβια στο μέγεθός του, βοηθήματα κολύμβησης και μπαλάκια προς ενθάρρυνση. Να είστε εφοδιασμένοι με λιχουδιές που προτιμάει και υπομονή. Σε λίγη ώρα θα είναι σε θέση να κολυμπάει και να το απολαμβάνει.
Σε περίπτωση που ο σκύλος μας αρνείται να μπει στο νερό και δείχνει σημάδια φοβίας και νευρικότητας, δεν τον πιέζουμε και τον αποφορτίζουμε οδηγώντας τον έξω από το χώρο.
Τι προσφέρει λοιπόν η κολύμβηση σε έναν σκύλο που την απολαμβάνει;
Πρώτον, του προσφέρει αυτό ακριβώς! Απόλαυση και δροσιά τις ζεστές μέρες που έρχονται.
Πέρα από μία πολύ καλή μορφή σωματικής άσκησης και αποθεραπείας για ορθοπεδικά και προβλήματα κίνησης όπως μας ενημερώνουν κτηνίατροι, το κολύμπι είναι ένας εξαιρετικός τρόπος πνευματικής εκτόνωσης του σκύλου μας που τον βοηθάει να διοχετεύσει ευχάριστα την ενέργειά του.
Σε αυτό το σημείο να τονίσουμε πως δεν αφήνουμε ποτέ το σκύλο μας από τα μάτια μας, ακόμη και αν ξέρει καλό κολύμπι.
Εξάλλου, υπάρχουν πολλά παιχνίδια που μπορούμε να παίξουμε μαζί του, ώστε να ενισχύσουμε τον μεταξύ μας δεσμό κι την αμοιβαία εμπιστοσύνη. Πολύ καλή ιδέα είναι τα μπαλάκια στο νερό, τρέξιμο στην αμμουδιά, κρυφτό με τα αγαπημένα του παιχνίδια και φυσικά το αγαπημένο φρίσμπι.

Φέτος λοιπόν μην αφήσετε πίσω τον τετράποδο φίλο σας κατά τη διάρκεια των διακοπών σας. Μπορεί να απολαύσει τη θάλασσα όσο εσείς και να περάσετε μαζί τις πιο ευχάριστες μέρες του χρόνου.

Καλές βουτιές!!!!!!

Εριέττα Καραμπέτσου
Διπλωματούχος Εκπαιδεύτρια Σκύλων
Μέλος της Ένωσης Επαγγελματιών Εκπαιδευτών, APDT


Ο κύριος που τα βρήκε και τα φροντίζει μέχρι σήμερα είναι ναυτικός και φεύγει για ταξίδι. Τα μωρά και η μανούλα θα μείνουν μόνα τους. Δεν θα τα καταφέρουν. Η μοίρα του αδέσποτου είναι τα αυτοκίνητα, οι αρρώστιες, τσιμπούρια, πείνα και δίψα, ακόμα και κάποιοι που ίσως τα θεωρήσουν παιχνίδια όπως την μαμά τους. Επείγουν υιοθεσίες να φύγουν τα μωρά για να στειρώσουμε και την μανούλα. Εχουν σήμανση, έκαναν το πρώτο τους εμβόλιο και αποπαρασιτώθηκαν μέσα-έξω. Θα γίνουν μεσαίου μεγέθους, είναι ημίαιμα Σαρπέι και χαρίζονται με συμβόλαιο υιοθεσίας. Όποιος υιοθετήσει ένα από τα μωρά θα έχει και ένα δώρο από την Pedigree. Τηλέφωνα επικοινωνίας 6988224440-6988224441(whats up)-6937523754(wind)


ΆΜΕΣΗ ανάγκη από σπίτι... Τρία Κανις γκριφον μικροσωμα περίπου 7 μηνών. Αύριο θα πάρουν χαπακια θα κάνουν μπάνιο και θα βγάλουμε καινούργιες φώτο. Δίνεται και η μητέρα όμως το πρώτο είναι να σωθούν τα κουταβια!
Περιοχη Κέρκυρα
τηλ. 6973160366

Ξ¦ΟŒΟΞΌΞ± επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget